Təbii ki, şagirdləri əzbərləməyə məcbur edən məktəblərdə, əksinə məntiq kütləşir. Əgər bir uşaq imtahanda köçürə bilirsə bu onun axmaqlığı deyil, əksinə ağlının və məntiqinin yüksək olmasının göstəricisidir. Deməli bu insan həyatın bütün çətin vəziyyətlərindən bu cürə asan və effektli çıxış tapa biləcək. Amma müəllimlər bunu axmaqlıq kimi qəbul edirlər. Onlar o qədər tənbəl olurlar ki, az əziyyət çəkib çox qazanmaq üçün beyinlərinə qeyri - adi fikirlər gəlir. Ona görə məktəb və universitetlərdəki əlaçıların 90%-i heç vaxt böyük insan olmur. Çünki onlara heç nə çətin gəlmir və onlar asan üsullar axtarmırlar. Bildiyimiz kimi elm ancaq axtarış zamanı inkişaf edir. Çətinlik inkişafa gətirir.
Önemli olan insanın içidir, dışı değil. Asıl mesele, insanın içiyle hep aynı kalması. Belli bir düzeyde kalması. Koşullar ne olursa olsun. Koşulların hepsinin canı cehenneme!
Ama hırsızlık bağışlanamayacak tek suç değilmiydi? Bütün günahların anası? Bir insanı öldürdüğün zaman bir yaşam çalarsın... Yalan söylediğin zaman bir insanın gerçeğe ulaşma hakkını çalmış olursun. Aldatdığın zaman bir insanın doğruluk, adalet hakkını elinden alırsın. Çalmakdan daha büyük bir kötülük yoktur.