Yasin
@El_Fakir
5 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·326 syf.·
2020 61. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tarihsel evrimi içinde doğadan dolayısıyla evrenin bütünlüğünden zaten kopmuş olan insan, göç nedeniyle kentlerdeki yığılmanın sonucu bütünden daha da soyutlandı ve kendi ile başlayıp biten kişisel dünyasında iyice sıkışıp kaldı. İnsanlar, dostları eşleri sevgilileri akrabaları olduğu için yalnız olmadıklarına inanıyorlar ama yine de kendileri ile başbaşa kaldıkları anlarda çok daha derinlerde yaşanan soyutlanmış laflarıyla zaman zaman yüzleşmek durumundalar. Ancak çoğumuz, bu katlanılması zor duyguyu yaşamamak için alışagelinmiş bir ilişki ayinlerine kendimizi tekrar bırakıveriyoruz ya da cep telefonlarına sarılıyoruz.
Doğa insanın varoluş biçiminden uzaklaştıkça, insan sahip oldukça varolabileceğine inanmaya başladı. Diğer insanları ihtiyaçlarını karşılayacak nesneler olarak algıladıkça, "ilişki adına ilişki" yaşayabileceği kimsesi kalmadığından giderek yalnızlaştı; kalabalık içindeyken, dostum dediği kişilerle, hatta aile içi beraberliklerinde. maskelenmiş yalnızlık, hayatı da sahip olunan şey haline getirdiği, hayata yakılan ağıtlar sıradanlaştı, Tanrı kendisinden bir şeyler beklenen, hatta talep edilen bir konuma indirgendi. ben ve hayatın tek olduğuna, üstelik başkalarının hayatları kaynaşıp benlik sınırlarını yitirmeden bir bütüne katılabildiği oranda hayat olabileceğine göre, ben ve hayatım diye bir ikili nasıl olabilir ki? Ama azımsanmayacak sayıda insan, farkına varmadan, kendisi ve hayatından oluşan bir ikilinin yalnızlığına kilitlenip kalıyor.
"benim yaşama amacım bundan..." diyerek baş parmağı ile gövdesini gösterip devam etti "bu sefil canlı hücrelerden tamamen ayrı. Yaşamımın bir niçini var, nasılına da tahammül gösterecek güce sahibim."
