Bölünme bakış açısından, bir kişilik parçasının büyüyüp bağımsız olduğunu, diğerinin ise bir bebek gibi bağımlılık hissetmeye ve ilk olarak bağlandığı kişi ile savaşmaya devam ettiğini görürüz.
Ebeveynlerinin ruhlarında ne saklandığını keşfetmek için bu çocuklar, "beter çocuk" rolünü üstlenir. Başkaldıran eylemleriyle, ebeveynlerini sorumluluk almaya itmektir amaçları.
Her zaman talepkardırlar ve kendilerine bakmak için hiçbir şey yapmazlar. Bağımlılık konumlarını kullanır ve oradan çıkmaya pek ilgi göstermezler. Özerk ve bağımsız olmamak için yeteneklerini geliştirmezler. Ebeveynler kendi ruhlarındaki bölünmenin esiri oldukça ve hayatta kalma modunda yaşadıkça, bu çocukları kendilerinden sorumlu ve bağımsız olarak yetiştiremezler.