Emran Arslan
@EmranA
Kaptanın Seyir Defteri
Şu anda okuduğu kitap
Uzun uzun susuyoruz sözün kıyılarında Hangi kapıyı aralasak bir uzaklık esiyor Hiçbir düşünceyi sonuna dek götüremiyoruz. - Böyle belirlenmiş sınırlar içinde Bir iç denetimle, bir dış denetimle Konuşmak da eski tadını yitirdi - Düşler kuruyoruz yeniden gelecek üzerine Kaldırıp kirpiklerimizi ayak uçlarımızdan Dağlara bakıyoruz, ufuklara, bulutlara - Ah, o insan yüreğinin değişmeyen tutkusu
Reklam
Ne çıkmaz sokaktayım ne de mutsuz Sadece rüzgârlardan daha güçlü olmak istiyorum o kadar. 
Murathan Mungan
Murathan MunganSevmeyi bilmiyorsan şayet, neye yarar güneşin doğması ve batması?
"İnsanlık öldü mü?" "Yok, ölmedi ölmedi ama, bir şey oldu,başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?"
"Cehennem yerinde hiç ateş yoktur, Herkes ateşini burdan götürür.."
"Sonra kuşlar gitti, anladım dünya yorgun..." "Niye böylesine insanlar insanlığı unuttular?"
Belki bir yerlerde, bir köşelerde kuş alıp salıverecek kadar
yüreği yufka birkaç insan kalmıştır, kim bilir belki.
Ben ben oldum olası böylesi ta yürekten, can evinden gülen, yanındakini de kendi sevincinin içine alıp yoğuran, sevinçten çılgına döndüren böyle tatlı bir insan görmedim, içime aydınlık doldu, yüreğim pir pir etti. Şu İstanbul' un kirinden pasından, göz oyan kıskançlığından,
kötülüğünden sıyrıldım, yeni başka bir güne doğdum.
Bu öfkeden bastıkları yeri çatlatanlar, bunlar mı mümin?
Kuşlar da başlarını alıp gittiler, çoktan... "Kuşlar da gitti" dedi Mahmut. Sonra hiç konuşmadık.
Kuşlar da gitti, kuşlarla birlikte de...
O zamanlar insanlar, daha iyiydiler denemez, kim bilir, ama daha başkaydılar. Belki de kuşları daha çok seviyordular. Belki de yürekleri yufka, daha acımayla, daha sevgiyle doluydular. Belki de doğaya daha yakındılar, kim bilir.
Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki ışık insanın içinde yanmıyorsa yüzüne vurmuyor.
