Emre
@Emre__CAN
Siyasal Bilgiler Fakültesi
Diyarbakır
Diyarbakır
302 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·183 syf.··
Beğendi
·2024 1. kitabı
·64 günde okudu
·Okunma: 06 Şubat 2024 09:27
Çocuk ruhu nedir? sorusuna yine bir çocuğun diliyle, saf, taze bir ruhun kendi içinde psikolojik bir devingenlik sayesinde nasıl güzel cevaplar aldığımızı gösterir güzel bir eserdir Şeker Portakalı. Çocuk olmak ve hayatın sert yönleriyle karşılaşmak çoğu kez bir yetişkin gibi hayatın dertleriyle erken karşılaşmak demekmiş. Ebeveynlerin içinde olduğu yoksulluğu çocuk ruhu ile dert edinmek ve bunun yanında güzel hayallere sahip olmak yıpranmış bir çocukluk sürecini ifade ediyor. Çocukluğu çat pat yaşamak, yaşamak için mücadele etmek ve sonrasında çocukluğun verdiği haytalığın cezasını çekmek. Tabi ki de bunlar çocukluğu yaşamaya engeldir. Çevresindeki çocukların içinde bulunduğu hayata imrenerek bakmaktır ve yetişkinken bile 'ben çocukluğumu yaşayamadım' sistemini doğuruyor bir anlamda.
Zeze, sadece şefkat ve sevgi istiyordu. Bunu buldu ama kısa sürdü, belki de anlatamadığı korkusu onları aldı kendisinden. İnsan bazen kaybedeceği bir şeyi olmayıp diğer taraf olan kaybedeceği olan tarafa geçince malum korkular yaşıyor. Acaba kaybeder miyim? diye. Zeze kaybetti, ailesinin hiç bir üyesinden bulmadığı manevî desteği ilk başta kavgalı başladığı daha sonrasında mükemmel bağlandığı emsal kişiyi kaybetti. Kalbi, fizyolojisi ve psikolojisi bunu reddetti ama yapacak bir şey yok sonuçta hayat onu çocuk iken yetişkin kılmıştı, dayanabilirdi. Dayandı da...
Yetişkin bir çocuk ruhuyla iyi okumalar diliyorum...
Reklam
İnsanların hayatı hep hayaller dinamizmi ile sürüp gitmektedir. Martin Eden, kendini alt sınıftan üst sınıfa inanılmaz entelliğe ulaştırmış bir ana karakter olarak karşımıza çıkmaktadır. İnsanların çevreden edindiği bilgilerle insanlarla nasıl bağlantı kurduğu ve sıradan insanların emekleri, iyi niyetlerinin suistimal edildiğini görebilmekteyiz. Martin, kendini yazın dünyasına mal etmiş bir karakterdir. Tanıştığı bir eğitimli üst sınıf kız olan Ruth'tan etkilenmesi ile kendini ona denk getirmek ve onunla evlenmeyi hayâl etmiştir. Hayat belki onun kendini geliştirmek hayâlini gerçekleştirmesine izin vermiş ancak Ruth ile arasındaki aşkı perçinleştirip dünya evine girmelerine mâni olmuştur. Martin, yaşadığı dönemin zenginlerin dâvet edildikleri akşam yemeklerine ve kutlamalarına zengin kız arkadaşı Ruth sayesinde katılıp hayat hakkında, felsefe hakkında okuduklarından edindiği ve kendisinin de düşünsel olarak ekledikleri ile tartışmalara katılmış ve dikkati çekmiştir. Sırf fakir olduğu alt sınıftan geldiği için de bazen hor görülmüş özellikle de giriştiği sohbetlerde savunduğu tezlerden de. Yazın dünyasına girme çabası, azmi, çalışma düzeni okuyunca insan takdir ediyor ama çevresi buna pek sıcak bakmıyor. Özellikle Ruth, ailesinin baskısıyla sıcak bakmayanların önünden geliyor. Herkes tarafından gereksiz çaba içerisinde olduğu yaftası ile karşı karşıya iken giriştiği düz yazı eserleriyle hiçbir yayın kuruluşu ile neşir olamadı. Pes etmedi ve gereken ilgiyi görmeye başlayınca dünya ona çok yabancı gelmeye başladı ve en yakınındakilerin gösterdikleri ilginin neden çaba gösterdiğim sırada verilmedi şeklinde haklı olarak hep yadırgadı. Ruth'un bile ona olan sevgisini sorgular hale geldi ve bu sevgiyi bitirmek zorunda kalıp bu dünyada içinde bulunduğu sahtelikten biraz
Küllerin Günü , bu kitabın yazarı olan 
Jean-Christophe Grangé 'in daha önceki kitabı olan 
Kızıl Nehirler ile beni polisiye alanında en etkilemiş eserler arasında olduğunu söyleyebilirim.
Yazar elbette kitabını yazmaya eğilmeden önce birçok araştırma yapmış olduğunu varsayıyoruz. Çünkü konu olarak işlenen cinayeti tarihte birçok nokta ile nakşediyor. Tarihteki olaylar ve isimlerle süslemiştir. Bu güzel ve dikkat çekicidir ama bir nokta vardır ki şaşırtıyor. Kitabın giriş, gelişme ve sonucuna pek girmek istemiyorum açıkçası, nedeni ise en başta karmaşık görünen cinayet ortadadır ve sonrası ipuçlar, şifreler ondan sonrası ise cinayetin çözümlenmesi şeklinde sıralandığını hepimiz polisiye romanlarının akışından biliyoruz. Ama gel gelelim yukarıda bahsettiğim şaşırtan detaya. Daha önce de 
Beşinci Dağ kitabında da denk geldim; Allah tarafından yeryüzüne gönderilen peygamberler farklı okunuyor ve farklı biliniyor tabi bu farkı yine farklı bir peygamber üzerinden bu kitapta da gördüm. Yanlış anlatılıyor. Hristiyanlığın özümsediği kaynaklara göre gittiyse bu da gösteriyor ki kaynakların bariz yanlış olduğu ortada. Sözde Sodom ve Gomore'de Hz. Lut'un şehrin yerle bir edilmesinden sonra çocukları ile kaçmış ve sonra çocukları tarafından baştan çıkarılarak haşa ensest ilişkiye zorlanarak saf bir ırkın hedeflendiğinden söz ediliyor. Bu tarihe ve semavi kişilik taşıyan peygamberlere bir hakarettir bir açıdan. Bu konuda bilinçli okuyun, elbette ki romanların bazılarında detaylar özümsenir ve bu yanlış bilgiler özümsenmesin diye uzunca bu konuya değinmek zorunda hissettim.
Kitapta geçen olaylar ise Fransa'da kendi kendine izole olan bir topluluğun tarihte yukarıda bahsetmiş olduğum 'saf ırk' projesini örnek alarak kendi aralarında da hedeflemektedirler ve bu proje etrafında gelişen cinayet ve cinayetleri anlatan
Kişisel gelişim açısından raflarda bulunması gereken, en azından küçük bir yeri işgal etmesi gerekir diye düşünülebilir bir kitap. Kişisel gelişim kitapları tabi her zaman aynı tema üzerinden dolaylı yaklaşımlar gösterirler. Farklı üsluplar kullanırlar ama ana fikir aynı bilindiği gibi. Hep hümanist merkezli bakışlar işte. Mevlana'dan sözler bulundurması güzel olmuş.
Adamın hikayesinin pek dikkat çekici olduğunu düşünmüyorum. Sürekli seyahat eden ve hayatı belli bir üçgene sıkışmış bir adamın fıttırmaması elde değil tabi. Ve çaresi de eski aile dostu Julian Mantle'da bulmuş, Julian Mantle; Güneydoğu Asya'nın nirvanistik dini ritüelleri sindirmiş bir batı deyimi yaşam koçu olarak fenomen bir karakterdir.
Bazı kesitler ki olacak, olmalı diyeceğimiz güzelliktedir. Düşündürücü satırlar barındırıyor bu bakımdan okunmalı en azından okumakta tereddüt edilmemeli diye düşünüyorum.
Keyifli okumalar...
Çocuk dünyası, hepimizin bildiği gibi onları yetiştiren ve onların içinde bulunduğu çevre için oyun hamuru gibi bir şeydir. İstenilen her şeye inandırılır, saf ve masum, temiz kalplerle düşündürücü bakışlara sahiptir çocuklar. Aynı zamanda istenmeyen her kötülüğe de maruz kalabilen küçük bedenler ve taze ruhlardır çocuklar.
Beyaz Gemi, bütünlük açısından yedi yaşındaki bir çocuğun gözlemleriyle harmanlanmış bir yapıttır. Elbette ki C. Aytmatov, Kırgız kültüründen ince dokunuşlarla kitabını haklı olarak süslemiştir. Isık Gölü ve harika doğası, Boynuzlu Maral Ana efsanesi ve diğer günümüze yakın tarihi ele alarak iğneleme olarak da Sovyet unsurlarını da barındırır.
Karakterler, yukarıda belirttiğim gibi birinci karakter yedi yaşındaki bir çocuk; çocuğun dedesi olan Mümin Dede ve ikinci karısı; çocukları olmayan Orozkul ve eşi ve çocuğun halası Gülcemal ve eşi Seydahmet.
Olay örgüsü kısıtlı karakterler üzerinden geçer ama esas olay örgüsü çocuğun dedesinin anlattığı ve benimsediği, içten kabul ettiği Boynuzlu Maral Ana efsanesinin üzerinden geçer. Aynı zamanda çocuğun bazen içinde bulunduğu dünyadan Isık Gölü'nde bulunan Beyaz Gemi diye nitelendirdiği gemiyle uzaklara gitme sevdası da vardır içinde.
Orozkul, çevresine karşı nankör, psikolojik ve fiziksel şiddet ve üstüne çocuğu olmadığı için hararetle yine çevresine saldıran bir karakterdir.
Mümin Dede, etrafında olan bitenlerden içten kapalı şekilde Orozkul'dan rahatsız olan ama bunu dillendirmeyen saf, pasif iyi yürekli, torununun (çocuk) eğitimine ve yetiştirilmesine önem veren bir sevecen karakterdir. Aynı zamanda sağlam bir adamdır ve kitaba işlenen Kırgız motifini ele veren bir karakterdir. Geçmişten gelen gelenek görenekleri iyi bilen tam bir Isık Gölü Kırgızıdır.
Son olarak şunlara değinmek gerekiyor.
Reklam