Bir hedefe ulaşmak, hayatınızı sadece anlık olarak değiştirir. Gelişimle ilgili sezgilere aykırı olan şey budur. Sonuçlarımızı değiştirmemiz gerektiğini düşünürüz, ancak sonuçlar problem değildir. Gerçekten değiştirmemiz gereken şey, bu sonuçlara neden olan sistemlerdir. Sorunları sonuç düzeyinde çözdüğünüzde, onları sadece geçici olarak çözmüş olursunuz. Kalıcı olarak gelişmek için sorunları sistem düzeyinde çözmeniz gerekir. Girdileri düzeltin ve çıktılar kendiliğinden düzelecektir.
Sana hatırlatmayı bir kez daha denemek istedim. “Beyaz güllerinden birini bana vermek istemez misin?” “Memnuniyetle” dedin ve hemen bir tanesini aldın. “Ama belki de bunları sana bir kadın vermiştir, seni seven bir kadın?” dedim. “Belki de,” dedin, “bilmiyorum. Bana gönderilmişler ama kimden olduklarını bilmiyorum, bu yüzden onları bu kadar seviyorum.” Sana baktım. “Belki de bunlar unuttuğun birilerindendir!”
Hayret dolu biçimde baktın. Ben gözlerimi sana dikmiştim. “Tanı beni, artık tanı beni!” diye haykırıyordu bakışlarım. Ama senin gözlerin dostça ve bir şey bilmez biçimde gülümsüyordu. Beni bir kez daha öptün. Ama beni tanımadın.
Hayır beni tanımamıştın, o zaman tanımadın, asla, asla beni tanımadın. Sana o anın hayal kırıklığını nasıl anlatabilirim, bilmiyorum sevgilim -çünkü o zaman böyle bir kaderi, senin tarafından tanınmamak gibi ömrüm boyunca mahkum olacağım bir kaderin acısını ilk defa yaşıyordum ve şimdi de o kaderle ölüyorum: senin tarafından hiçbir zaman tanınmamış olarak.