Erdal ÖZAYDIN
@Engineer47
》Bahr isen de katre-i nâçiz göster kendini
(Şeyhulislam Yahya)
》Okumak; bakış açımızı zenginleştirir,
Beyni de düşünce kütüphanesi yapar.
(E.ÖZAYDIN)
474 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Yastık şimdi demirden bir dikendir başında.
Hangi tarafa dönsen batıyor acılarına.
Düşünceler birer mermi gibi isabet ediyor beynine.
Kafan zonkluyor uyuyamıyorsun, huzurun döşeğinde...
Erdal ÖZAYDIN
Erdal ÖZAYDINReklam
Katran gözlerinde bir gecenin yarısı.
Yüreğinde bir aşk yarası.
Nereye bakarsan bak etraf insan karası.
Okudun, yaşayan bütün insanların selasını.
Her kime okuduysan
Verdin onların büyük belasını.
Erdal ÖZAYDIN
Erdal ÖZAYDINHer şeyi, herkesi önceliğimiz yapıp kendimizi ihmâl edersek;
Gün gelir her şeyin ve herkesin en sonu bile olamayıp hep ihmâl edilmeye mahkûm oluruz.
Sizin için dünyadaki en önemli ve en öncelikli kişi siz olun, başka şeyleri ve kişileri sonra düşünürsünüz...
Erdal ÖZAYDIN
Erdal ÖZAYDINKarınca
Ruhumdaki sabır, kalbimdeki aşkla kurdum
kor dantellerden bu yolu, ormanın altına
yeter ki oku onu.
Senin gördüğün ağzımın kenarında duran dua,
ben ayaklarımın altındaki toprağa, döktüğüm
gözyaşına inandım. Öyle uzun ki dünya;
katlanmaya, kıvrılmaya, açılıp çarşaf olmaya.
Mümkündür yol yapmaya bir ömür, yol almaya.
Ah! yine de yolumdaki kederi kimse bilmesin,
büyüsün, genişlesin, dolansın ömrümü;
kapısı kapalı çoktandır, penceresi dargın.
Kim anlayacak bu kor işaretleri?
Kimsenin dilinden okunmasın içimde ufalan.
Ovada ve dağda saklı bir mavi için
düştümdü yola. Benim de yaban bir çığlığım vardı,
çok zaman oldu, teslim ettim onu rüzgâra.
Kışa girdik kıştan çıktık
ama değişmiyor insan
karınca duası diyorlar ördüğüm yola.
Örümcek
Terliymiş mavi gök, bıkkınmış akşamüstü
balkon yorgunmuş, yel söylenecekmiş.
Hariçmiş badem dünyadan, sardunya
daha şımaracakmış. Kerem edecekmiş taş,
mayalanacakmış çöl, düze çıkacakmış çukur.
Hah hah ha...
Sağ sağrımda aşk tozu birikiyor
gamzemde lirik hatıra.
Karnımın üstündeki çiyden duyuyorum dünyayı
Her ayağım bir başka yöne işaret ediyor.
Durmadan değişiyormuş dünya
Örümcek bağlıyormuş hatıra...
Ruhumdaki sarkaç bir atıyor beni
cesaretin beyaz atına, bir çekiyor içeri
ağulu korkuya.
(Ben üretmişim kuşkuyu, benim ipliğimmiş
korku! hah.)
Örümcek bağlıyormuş hatıra
hah hah ha.
İpim indirsene beni dünyaya
ha.
Reklam