G.T.
@Enjolrass
Memento Vivere!
Konusu gayet güzel fakat akıcılık açısından sıkıcı bir tat bırakan kitap...Belki de benim zevkime hitap etmiyor.Sonunu merak ettim fakat devam edemeyeceğim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yaşasın Cumhuriyet!Edebiyat
Turgut Özakman'ın okuduğum ilk kitabı "Cumhuriyet"in birinci cildi oldu. Bu cild 1922-1923 dönemini yani Mudanya, Lozan, Cumhuriyet'in ilan edilmesi (II.Meclis'in toplanması süreci)ni ele alıyor. Özakman tarihin sıkıcı anlatımından okuyucuyu kurtarmış ve okuyucuyu dönemin içine katmış, 8 yıldır aralıksız savaşan Türk milletinin barış dönemini kitabının ana konusu yapmıştır.
Kitap, İsmet İnönü'nün Mudanya ve Lozan'da, Mustafa Kemal Paşa'nın Anadolu'da neler yaptığını ne gibi zorluklarla karşılaştığını anlatıyor. Sayfaları çevirirken İsmet Paşa'nın kararlı, emperyalistlere taviz vermeyen kişiliğine hayran kalıyorsunuz. Mustafa Kemal Paşa'yla Anadolu'yu karış karış geziyor, halkın yaşadığı acılara, yoksulluğa şahit oluyorsunuz. Kitabı okurken 100 yıl öncesini hissediyorsunuz. Dönemin gericilerini, hainlerini, İngiliz işbirlikçilerini tanıyorsunuz, Vahidettin'in ülkeyi neden ve nasıl terkettiğine tanık oluyorsunuz. Kitap ilmek ilmek işlenmiş, belgelerle desteklenmiş, Türk'ün destansı barış dönemini ele almaktadır.Kısacası her Türk gencinin okuması gereken şaheserdir!
Biyografiler her zaman dikkatimi çekmiştir. Bu biyografi daha çok dikkatimi çekti. Çünkü farklı bir başlangıç yapıyordu. İlk bölümü Enver Paşa'nın Çanakkale Savaşı'ndaki rolüyle başlıyordu. Kitabın ortalarına doğru çocukluk, gençlik ve İttihat Terakki bölümü anlatılıyordu. Sonraki bölüm ise ülkeden gidiş ve Türkistan tarafında geçiyordu. Ben biyografilerin ileri, geri, ileri yazılmalarını pek uygun bulmuyorum. Biyografilerin kronolojik sırayla gitmesi daha çok hoşuma gidiyor. Bunun dışında yazarın anlatımı hoş ve sürükleyici bu yüzden de sıkılmadan okudum.
Toprak sadece vücudu alır, ama hürriyet fikri bugüne kadar esaret altında olsa da, Türkistan halkının ruhunda baki ve saklı kalmıştır. Ve oralarda, kulaktan kulağa sonsuz bozkırlarda hep bir fısıltı dolaşır:
Enver Paşa ölmedi. O hala yaşıyor, bir yerlerde gizlenmiş olarak...
Kırmızı Saçlı Kadını okurken ilk başlarda sıkıldığımı itiraf etmem gerek. Kitabın yazarının Orhan Pamuk olmasından dolayı hem de kitapları yarıda bırakma huyumun olmamasından dolayı kitabı bitirdim. Yazar kitabın ortalarına doğru vurucu etkisini gösteriyor. İyi ki sabırla okumuşum :)
"Kişiliğimizin gücü yalnızca özgürlüğümüzden değil, tarihten ve hatıralardan da gelir. Bu kuyu gerçek bir tarih, gerçek bir hatıradır benim için."
Baba-oğul ilişkisi, efsaneler ve gerçekler, aşk ve kaderin iç içe geçtiği güzel bir romandı.
Dan Milmann bizi büyüleyici ve öğretici bir yolculuğa çıkarıyor. Her bir satırı ve sayfayı okurken düşündüm. Kitapla bir yolculuğa çıktım ve kitabı bitirdikten sonra yolculuğun daha yeni başladığını anladım. Tekrar tekrar okunası bir kitap tek kelimeyle Muhteşem!
"Ne bilirsen bil, kim olursan ol, ne kadar kitap okursan oku, ne gibi yeteneklere sahip olursan ol, tüm bunları ancak uygulayarak yaşama geçirebilirsin. Felsefeler ne kadar yüce olursa olsun, sözler ne kadar etkileyici ve büyük olursa olsun beş para etmezler. İdealler, cesaret ve sevgi hakkında konuşmak kolaydır. Ama yapmak anlamaktır. Bilinç ve bilgelik için uygulamak gereklidir."
Hermann Hesse'nin Siddhartha kitabına benzettim. Herkesin en az bir kere okuması gerektiğini düşünüyorum...İyi okumalar...
