Epikürosçu
@Epikouros
Servetimiz elimizdekiler değil, haz aldıklarımızdır. (Epiküros)
Hemşerim memleket nire?
Dedim ya yahu:
Bu Dünya benim memleket
Hayır anlamadın, hemşerim esas memleket nire?
Hayır dedim ya:
Bu Dünya benim memleket. (Barış Manço)
Avukat
Hukuk
Giresun
Manisa
53 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Kitap, iki oyundan oluşuyor. "Kuşlar"; Atina'dan kaçıp, eskiden insanken bir kuşa dönüşen hüthüt ile karşılaşan iki arkadaşın (bunlar da kuş oluyor sonra), kuşlar ile kurduğu ütopik ülke ve kuşların, tanrılık asasını ve sıfatını zeus'un elinden almasını konu ediyor.
"Bulutlar"da ise borçlarından kurtulmak isteyen bir babanın, önce kendisinin tanrı tanımaz Sokrates'in okuluna bir süreliğine gitmesi ve sonra da yine borçlarından kurtulmak amacıyla oğlunu, Sokrates'in okuluna göndermesi sonucunda, mantığı ve kelime oyunlarını öğrenen oğlunun, babasını borçlu olmaktan daha kötü duruma getirmesi ve tanrıları tanımaması ve en sonunda babanın, Sokrates'in evini yakması anlatılıyor. Sokrates'in, savunması sırasında bahsettiği bu oyun, idam cezasına çarptırılmasında gerçekten de etkili olmuştur. Kuşlar oyununda, tanrılığı zeustan alıp kuşlara veren Aristophanes'in, Bulutlar oyununda Sokrates'i dinsizlikle suçlaması da ayrı bir ironi oluşturmakta. Yazık oldu Sokrates'e.
Reklam
Alıntılarını beğendiğim için alıp okuduğum, okurken felsefi açıdan hayal kırıklığına uğradığım ve son yüz sayfasına kadar da sıkıldığım bir kitap oldu. Belki de roman ve hikaye, yani bilgi ve akıl yürütme açısından bana pek bir şey katmayacak kitapları sevmediğimden dolayı bu kitap pek beğenimi kazanamadı. Ancak kitabın edebi değeri tartışılmaz, özellikle çevirmenin verdiği dipnotlardan kitabın orjinal dili olan Almanca olarak tam bir edebiyat şaheseri olduğu anlaşılmakta. Kitap edebi olarak muhteşem olsa da son yüz sayfaya kadarki hikaye beni sıktı. Son yüz sayfası ise su gibi akıp gitti. Felsefi olarak ise tanrının olmadığı, üstinsan, haz ve acının bir bütün olduğu gibi belli başlı beş altı mesajı var. Felsefeye soğuk bakan, roman ve hikayeseverler felsefeye giriş kitabı olarak okuyabilirler. Tabi onların da bir kısmı kitaptan sıkılabilir, çünkü az da olsa felsefe var işin içinde ve kitap son yüz sayfaya kadar pek de akmıyor. Edebiyatla işi olmayan felsefeseverlerin kitabı okumaması ise bence bir kayıp olmaz.
Muhteşem. Muhteşem. Muhteşem. Shakespeare'in son dönem eserlerinden olan bu oyun, yükselme hırsının insana her türlü kötülüğü yaptırabileceğini anlatıyor izleyicilere ve okurlara. Hak etmeden bir yerlere gelenin gidişi, bildiği ve hak ettiği gibi olur. İş Bankası Kültür yayınları baskısındaki giriş ve önsöz kısımlarını da mutlaka okuyun derim. Çok uzun da olsalar Sheakspeare ve tiyatro hakkında keyifli bir çok şey öğreniliyor. Keyifli okumalar...
Okuduğum ilk tiyatro eseriydi ve müthiş keyif aldım. Hatta eğer bir kitabı varsa, tiyatroya gitmeden önce okumaya karar verdim. Kitabın konusuna gelirsek, bir ilçede yaşayan önemli memurların ilçeye müfettiş geleceği haberini almalarından sonra bir süredir kasabalarındaki otelde kalan çulsuz beş parasız düz bir memuru müfettiş sanmalarıyla başlayan bir komedi ve hiciv. Bu arada 1800lerin ukraynasında sanırım sadece uşakların tek ismi varmış. Karakterlerin isimlerinden yaptığım bir tespit bu. İyi okumalar...
Öncelikle kitabın sunuş kısmının da okunması gerekiyor. Çevirmen burada kitabın alt başlığının "Bir Peri Masalı" olduğunu belirterek kitabı basan diğer yayınevlerini, alt başlığı kullanmamaları nedeniyle tenkit etmiş ancak bu kitabın ön kapağında da alt başlığı malesef göremiyoruz. Kitabın sunuş kısmı ile yazarın hayatını okuyor ve siyasi görüşünü aşağı yukarı tespit edebiliyoruz. Yazar sosyalist, ama bütün sosyalistler eşittir ancak yönetici sosyalistler daha eşittir düşüncesinde olan bir sosyalist değil. Kitap; bir çiftlikte yaşayan hayvanların kapitalizmi temsil eden çiftlik sahibi insanı devrim yaparak çiftlikten kovmasıyla başlayan bir peri masalı gerçekten de. Bu süreçte devrimin liderlerinin birbirlerine yaptıkları ayak oyunlarını, çevrelerindeki yalakaları, çiftlik halkına söyledikleri ve çevrelerine söylettikleri yalanları, onların bu yalanlara inanmaları veya geçmişi unutmaları, geçmişi biraz hatırladıklarında gözlerine sokulan yalanları, verilen sözlerin unutulduğunu ya da değiştirildiğini gördüklerinde ise yapılan algı operasyonları veya bilinçli olarak yaratılan gündem değişikliği ile gözlerinin tekrar kör olmasını, uyanık olan halkın ise suçlanarak ve en sonunda başkasına suç attırılarak ortadan kaldırılmasını, her olumsuzluğun sebebi olarak öne sürülen hayali suçluları, bütün her şeyini davasına veren, en çok hizmet eden, kimseyi bilerek kandırmayan saf ve aptalların işe yaramaz hale geldiklerinde nasıl bir kalemde harcanarak açlığa ve ölüme mahkum edildiğini, sistemin adı ne olursa olsun en tepedekilerin hep birbirine benzediğini harika bir şekilde anlatmış yazar.
Reklam