Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
Aşkımı asla kelimelere dökmemiştim ama, bakışların da bir dili varsa eğer, dünyanın en budala insanı bile benim bakışlarımdan onun için yanıp tutuştuğumu kestirebilirdi..
İnsanın yanında olacak birine ihtiyacı var. …Bir şey görünce bile onu gördüğünden tam emin olamaz gösterecek kimsesi olmadığından.Yanındakine dönüp ‘Gördün mü sen de?’ diye soramaz ki..