Parmy.
@Esrerd
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Olayların insanlardan uzaklaşması ne tuhaf. Yıllarca hiçbir şey hatırlayamıyorsun. Sonra birden, hepsi geri geliyor.”
Toni Morrison’ın öncesinde bir hazırlığı olmaksızın babasının ölümü üzerine yazdığını ve en zor yönünün dişil odaktan eril odağa kaymak olduğunu belirttiği Süleyman’ın Şarkısı, siyahilerin yaşadığı “ötekileşme”yi konu alıyor. Bu ötekileşmenin dışında kendi içlerinde de bir ayrışmanın söz konusu olduğuna dikkat çekiyor.
Yazarın okuduğum tüm kitaplarında aynı konu işleniyordu fakat hep kadın karakterler ön plandaydı. Bu kitapta ise erkeklerin yaşantısı anlatılıyor.
Morrison aynı konuyu işlese de kalemini seviyorum. Süleyman’ın Şarkısı da sevdiğim eserleri arasında yerini aldı. Yazarla henüz tanışmadıysanız ilk fırsatta deneyin derim. Ama ilk kitap Süleyman’ın Şarkısı olmalı mı? Emin olamıyorum.
1999’da yayımlanan eser 17 kısa hikayeden oluşuyor. Kutlu sever biri olarak klasik Kutlu eserlerinden oldukça uzak, “bu da nazarlık olsun” dedirten bir kitap olmuş diyebilirim sanırım.
17 hikayeden biri olan “Kambur Hafız ve Minare” benim için akılda kalıcı, düşünmeye sevk eden hikaye oldu. Fakat diğerleri için benzer şeyler söyleyemeyeceğim.
Nasıl iyisiyle kötüsüyle, doğrusuyla yanlışıyla yaptıklarımız bizi biz yapıyorsa yazarların da beğenilen beğenilmeyen, sevilen sevilmeyen her eseriyle kendileri olduğunu düşünüyorum. Bu yüzden tanışma eseri olmasa da Hüzün ve Tesadüf de okunmalı diyorum.
Dünya iyilerin yüzü suyu hürmetine dönüyor.Türk Edebiyatı
“Kurban olduğum Allah kimsenin nasibini kimseye vermiyor.”
Efendim, sıcacık bir mahalleyi ve o mahalledeki güzel yürekleri anlatıyor Kutlu bizlere bu kısa hikayesinde. Yetimin gözetildiği, yoksulun elinden tutulduğu bir mahalle...
Öyle güzel öyle samimi öyle sıcak anlatıyor ki bu mahalleyi Kutlu; hikayenin kahramanı olmak, o mahallede yaşamak, yapılan menemene ekmek banmak, kahvedeki o sohbetlere katılmak istiyorsunuz. “Ah!” Dedirtiyor, “ah, çorbada benim de tuzum olsaydı.”
Uzun Hikaye’yi de beğenmiştim ama İyiler Ölmez’e hayran oldum.
Kutlu ile onun o insanı yormayan sade dili ile mutlaka tanışın, Ona bir fırsat verin muhakkak. Sevgiyle...
“Ama solunan hava, yüzülen su, oturup-kalktığın insan, yürünen yol seni değiştirir.”
İlk olarak 2019’da okumuşum bu kendi küçük etkisi büyük hikayeyi. O zamanlar da kenara köşeye hikaye hakkında naçizane birkaç cümle karalamışım. 4 sene sonra tekrar okuduğumda yine aynı hisleri oluşturuyor, ne güzel.
Mustafa Kutlu’nun sinemaya aktarılmış olan ve sanırım en çok bilinen, okunan eseri..
Pek çok insan gibi benim de yazarla tanışma kitabım olmuş Uzun Hikaye, çok da memnun olmuşum tanıştığıma. Tabii 4 sene içinde daha da yakından tanıdım Kutlu ve hala çok çok memnunum.
Hikayeyi öyle güzel, öyle sıcacık yazmış ki insan o küçük kasabalarda yaşamak istiyor. Karakterleri öyle samimi, içten anlatmış.. Filmini izlememiş olmama rağmen okurken izlemiş kadar oldum. Kutlu’nun üslubundan dolayı ister istemez gözünüzde canlanıyor sahneler.
Naçizane tavsiyemdir. Kutlu ile tanışmadıysanız acele edin, tanışmakta kalmayın muhabbeti derinleştirin derim.
