Parmy.
@Esrerd
Öğretmen.
DEÜ - İF / AÖF - TDE
660 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Herkes de ana/baba olmayıversin be kardeşim!Edebiyat & Roman
Ana konusu ırkçı beyazların insan olarak görmedikleri siyahilerle ilişkileri olan kitap, Mary’nin cesedinin bulunmasıyla başlıyor. Sonra bizlere maktül Mery’i ve katilini o anda, orda birleştiren olaylar silsilesini anlatıyor. Okura sevgisiz evliliklerin, aile içinde yaşanan bedensel ve duygusal istismarların, yoksulluğun, çoğunluktan farklı olmanın insan hayatına etkisini de sorgulatıyor.
Üslubunu ve akıcılığını çok beğendiğim 
Türkü Söylüyor Otlar ‘ı okurken içinde büyüdüğümüz ailenin bizi biz yaptığını, ne kadar kaçmak istesek de sonunda yine o aile olduğumuzu, kendi seçimimiz olduğunu düşündüğümüz birçok şeye aslında nasıl toplum tarafından yönlendirildiğimizi, kabul görmek adına aslında yapmak istemediğimiz ne çok şey yaptığımızı düşündürdü.
Ben sanırım ırkçılıktan çok “bir çocuğun yaşadıkları” kısmına daha çok takıldım, belki her gün okur olduğumuz haberlerden dolayıdır. Kim bilir?..
“Hayat bu muydu?
Böyle mi yaşanmalıydı?
Geçip giden tirenin son vagonuna atlayamaz mıydık?
“Günümüzün dünyasında “para her şeydir” deniyor, bu sebeple dünyanın burnu boktan çıkmıyor.”
Küçük bir kasaba ve bu kasabaya yapılması planlanan bir tesisin nasıl siyasiler ve siyasete girmek isteyenler tarafından bir reklam haline getirildiği anlatılıyor. Birbirinden bağımsız kahramanların hayat hikayeleri ve yollarının nasıl kesiştiği bir takım eleştiri ve sitemlerle, tatlı hicivlerle kaleme alınıyor. Bu hikayeleştirme esnasında siyasete, makam-mevki hırsına yönelik eleştirilerde de bulunuluyor.
Tufandan önce tesisle reklamını yapıp siyasi olarak bir makam sahibi olmak yahut yükselmek isteyen kahramanların bir kısmı tufandan sonra hayatın her an son bulabileceğini fark ediyor ve bu işlerden elini eteğini çekiyor.
3. Tekil şahıs ile anlatılan ayrıca monolog ve okurla konuşur bir üslupla kaleme alınan bu eserde, eleştirilmesinin hoşuma gittiği bir konu da (siyasetin, siyasilerin eleştirilmesinden keyif aldım valla) köyden kente göçe teşvik edilmesi… ABD’de yetişip Türkiye’ye bakan olan kahraman, Türkiye’nin kalkınması için gerekli olan şeyin şehre göç olduğunu belirtiyor. Hemen arkasından tufan kopuveriyor. Yazarın bakanın o sözlerini tufanla kesmesi benim içime su serpti. Ben köylünün milletin efendisi olduğuna ve köylerin yaşam şartlarının iyileştirilerek var olması gerektiğine, köylünün üretime bu şekilde katkı sağlamasının en güzeli olduğuna inanıyorum.
8 bölümden oluşan eseri başlangıçta ayrı ayrı hikayelerden oluşuyor sanmıştım meğer hayatları bir şekilde birbiriyle kesişen insanların kendi ağızlarından anlatılan (1. tekil şahıs ile anlatılan) hiyakeyelerden oluşuyormuş. Son bölüm ise yazarın diliyle (3. tekil) anlatılıyor ve oldukça etkileyici, farklı bir son. Kutlu’da pek rastlamadığım türden...
Yazarın 80’lerde yazdığı eserler birbirine benziyor fakat ben genel olarak sevemedim. 90’ların ortası ve sonrası daha bir “Kutlu eseri” gibi geliyor, belki de o eserleri ile yazarı tanıdığım için bilmiyorum… Ama 80’lerde yazdığı bazı kitaplarıyla yazarla tanışmış olsaydım muhtemelen daha sonra okumazdım.
İlk basımı 1987 olan “Bu Böyledir” bir daha okumam dedirten kitaplardan değildi neyse ki. Samimi geldi, bazı noktaları kafamı karıştırırsa da genel olarak içine aldı. Tasvirleri kendimi mekanlarda gibi hissetmemi sağlarken monologları da keyif verdi.
“Zaman gül yaprağına düşen kar tanesi gibi çabucak erir.”
Yolları Tepeköy’de birleşen öğretmen Oya’nın, doktor Ferit’in, polis Bulut’un, hemşire Neriman’ın, belediye başkanı Selim’in ve bu insanların Tepeköy’ü nasıl Tepeköy yaptıklarının hikayesi Zafer yahut Hiç. Yazar bu birbirinden farklı birbirinden renkli kahramanlarla kimsesizliği, hayal kırıklığını, aşkı, dostluğu, yalnızlığı anlatıyor. Yoksullukla savaşı, zenginin bencilliğini gözler önüne seriyor.
Hikayenin her yanı dökülen bir minibüsle başlaması 
Mavi Kuş ‘u, İstanbul’un ücra bir köşesinde yer alan gecekondulardan oluşan Tepeköy’ün anlatılması 
Rüzgarlı Pazar ‘ı, doktor Ferit’in idealist İhsan’ı anımsaması 
Ya Tahammül Ya Sefer ‘i anımsattı. Daha bi sıcak daha bi bildik geldi kitap. Her başka bir kitabı anımsatan bölümde gurbette hemşehrime rastlamışım gibi sıcacık hissettim.
Okuduğum en güzel 
Mustafa Kutlu eserlerinden biriydi. Hem konusu hem üslubu oldukça keyif verdi. Okuduğum kadarıyla Kutlu’nun eserlerine kronolojik olarak bakıldığında üslubunun nasıl ilerleyip kendi yolunu bulduğunu görebiliriz. Başlarda zorlayan yoran üslubunun zamanla, özellikle 2000’lerden itibaren su gibi aktığını, okudukça okuma hissi oluşturduğunu düşünüyorum.
