“Zorba’ya bakılırsa, insanın da, doğanın da amacı sevinçler yaratmaktı. Kimileri bunu ‘bir ruh yaratmak’ diye belirtiyorlar. Sonuçta aynı şeyler bunlar. İyi ama, neden? Ne adına? Beden çözülüp dağılınca ‘ruh’ diyebileceğimiz bir şey kalacak mı geriye? Yoksa ölümsüzlük baharına duyduğumuz o sönmeyen özlemimiz mi gerçek olan?”
Açıkçası benim için en kötü kitaplar listesine giremez, daha da kötülerine denk geldim diyebilirim. Dönemi olduğu gibi aktaran film ve kitapları severim, benim için Zorba da bu sınıfa giriyor. Duayen bir kitap mıdır diye sorarsak, bu kadar iddialı bir cümle de kuramam. Benim için oldukça keyif verici bir kitap diyebilirim, daha da yüceltici bir yorum yapamayacağım.
İlk kitabını çok severek okumuştum.Fakat bu kitap inanılmaz sığ bir görüş ve duyguyla yazılmış.Her durumu sufiliğe,olur olmaz Yaradana bağlaması inanılmaz ütopik.