Feridun Yüksel
@FYuksel
Matematik Öğretmeni
Lisans
Çanakkale
26 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sevsek de sevmesek de Freud psikolojinin en önemli isimlerinden biri. Öncelikle kitabı bu gözle okumaya çalıştım. "Freud işte, her şey cinsellik!" gibi sığ bir düşünce ve ön yargıyla okunmazsa faydalanabileceğimiz bir kitap.
Freud, dini duyguların çocukluktaki çaresizlik hissini örtmek amacıyla kullanılan bir mekanizma olduğunu, Tanrı figürünün "koruyucu baba"nın bir versiyonu olduğunu ifade etmiş.
İnsanların çoğunluğunun sadece zorunlu olduğu için çalıştığını, en ağır toplumsal sorunların bu çalışma isteksizliğinden kaynaklandığını belirtmiş.
Acıdan kaçmak için sevmek ve sevilmek istediğimizi ancak acıya karşı en savunmasız olduğumuz zamanın sevdiğimiz zaman olduğuna dikkat çekmiş.
Uygarlığın estetiğe ihtiyacı olduğunu, estetiğin de cinsel sevgiden kaynaklandığını savunmuş.
Arzularımızın hepsine birden asla ulaşamayacağımızı,haz elde etmek veya acıdan kaçınmak için çaba harcamak zorunda olduğumuzu söyleyip herkesin kendi mutluluğunu tanımlaması ve bulması gerektiğine dikkat çekmiş.
Mutluluk çok öznel bir durum olduğu için öğüt verilemeyeceğini söylemiş.
-Spoiler içerebilir-
" "Hayatımın sonuna kadar bu arabayla aynı çatı altında yaşamak isterim," dedim.
Bunu gülümseyerek söylemiştim ama Çetin Efendi isteğimin içtenliğini anladı, başkaları gibi "Aman Kemal Bey, ölenle ölünmez," demedi. Deseydi, ona Masumiyet Müzesi'nin ölenle yaşamak için yapılmış bir yer olduğunu söyleyecektim. Hazırladığım bu cevap içimde kaldığı için, gururla bambaşka bir şey söyledim. "Merhamet Apartmanı'nda da pek çok eşya var. Hepsini aynı çatı altında toplayıp onlarla yaşamak istiyorum." "
Sanırım etkisinden hayatımın sonuna kadar kurtulamayacağım, belki zaten kurtulmak da istemeyeceğim, harika bir roman okudum. Aşktan cinselliğe, aile hayatından evliliğe ve arkadaşlığa kadar pek çok şeyi sorguladım. Bir romanda olması gereken acaba kurgu mu gerçek mi ikileminde kalmam ve hala karar verememem bu romanı hiç unutmayacağımın göstergelerinden. Ne olursa olsun Orhan Pamuk'a böyle bir kitap yazdığı için ve Elif hocama beni bu kitapla tanıştırdığı için çok teşekkür ederim.
Çok sevdiğim ve görüşü benim için çok önemli olan bir psikolojik danışman arkadaşım sevdiğimi düşündüğüm kız için bipolar olma olasılığı yüksek demişti. Bu yüzden kitabı görür görmez okumak istedim. İyi ki de okumuşum. Aslında hepimizin psikolojik bir rahatsızlığa yakalanma potansiyeli taşıdığımızı keşfetmenin yanında insanların bana garip gelen davranışlarının altında böyle bir hastalık yatabileceğini anladım.
Kendisi de manik depresif olan yazar üzerinden bipolar hastalığı olan insanları anlamamıza rehberlik eden, en azından benim için çok faydalı ve akıcı bir kitap olarak kitaplığımdaki yerini aldı.
Kitabı okurken Pierre Niemans ve Karim Abdouf'un hikayesi nasıl ve nerde birleşecek sorusu, katil kim sorusunun önüne geçti. Bir de kitabın kapak tasarımında Jean Reno, Vincent Cassel'in fotoğraflarının bulunması, üstelik filmini de izlemediğim halde, hayal gücümde karakter oluşturmamı engelledi.
Ah be Elif Şafak, o nasıl sondu öyle... Hani nasıl, özellikle yaşlı teyzeler, film izlerken az sonra öldürülecek kurbana "kaç kurtar kendini!", "bak bak gördün mü şunun yaptığını!" vb şekilde samimiyetle seslenirler ya,kitabı okurken kaç kere o pozisyona düştüm bilmiyorum.
