Cümleden fazlası oldu,affola.
"Hayat hep böyledir,mutsuz son sever.
Ben seni sevdim, sen beni sevdin. Bazen olur ya, ne yaparsan yap yaraya merhem olamazsın. Öyle bir sevda ağrısıydı bizim ki. Elimi uzatıp sarılacak kadar yakın, bir o kadar da uzaktın. Eski bir yarasın benim için ama kabuk tutmayan, kanayan, canımı acıtan.. sevdiğim bir yarasın. Sevdam, belki ismimiz yazılır,sevipte kavuşamayan MEM û ZÎN'in yanına."
İnsan en çok sevdiğine darılır kıymetli hocam,çünkü seviyordur;Lâkin anlaşılmadığı ortamda ait olmadığını düşündüğü yerle kendisi arasında savaş halindedir,saygılarımla huzurlu,hayırlı geceler diliyorum.
Çok haklı bir bakış açısı... Darılmak da sevdaya dahil diyebiliriz o halde. Değerli yorumunuz için teşekkür ederim hayırlı ve huzurlu geceler diliyorum.
"Kimseyle hiçbir konuda yarış halinde değilim.
Kimseden akıllı,
Kimseden güzel,
Kimseden iyi olma gibi bir iddiam yok.
Kimse için "en" değilim. "Daha" değilim.
Bu devasa iddiasızlığın hana verdiği özgürlüğün hastasıyım."