Fatoş Sevigen
@FatosSevigen
Öğretmen
Dünyanın bir yeri...
3 Mayıs 1986
149 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Manipülatif Okuma!1000Kitap
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
Göz önünde kendini ustalıkla saklayan sosyopat, gün gelir ismini saklayarak itiraflarda bulunur. Çocukluğunu, ailesini, gençliğini, iş hayatını anlatırken varlığını normalize eder. Her sosyopatın korkulacak biri olmadığını, katil olmayacağı vurgular.
Genetik, aile içi şiddet ve kararsız anne baba tutumunda, aynı zorluklarla farklı başa çıkma yöntemlerini geliştiren kardeşlerinden de örnekler verir. Her ne kadar iyi bir ailede büyüdüm desede, babasından gördüğü ceza yöntemi aşılması güç bir durumdur. Özellikle fiziksel şiddet görürken hiçbir acı belirtisi göstermeyerek babasının gözlerinin içine gözlerini dikip, zafer nağraları atma sahnesi iç acınası.
Klasik bildiğimiz; uzun göz teması, aşırı özgüvenli duruş, manipülasyon, dürtüsellik, sorumsuzluk, suçluluk hissetmeme, ahlaki ve toplumsal kuralları bilme ama özümseyip uygula(ya)mama, doğru ve yanlış ayrımının kesinsizliği, yalnızca kendi çıkarlarını gözetme, varlığını sürdürme amacı, kişilikten yoksun, yüksek odaklanma ve risk toleransı, güç arzusu, yaşadıklarından ders çıkaramama, haz peşinde koşarken beyinde dur butonun olmaması gibi nitelikleri kendi yaşam deneyimleri üzerinden anlatır. Sizde okurken evet haklı, bu onun tercihi değil ve toplum için risk faktörü değil yanılgısına kapılırsınız. Kitabı bitirdikten 3 gün sonra nasıl manipüle olduğunuzu anladığınızda: 'Toplumsal ve ahlaki değerleri bilip uygula(ya)mayan ve korku hissetmeyen biri için herhangi bir suça iştirak ettiğinde vereceğiniz ceza yaptırımı ne kadar işe yarar?' sorusu kafanızda dönüp durur.
Öyle bir manipülasyon ki, sosyopat bir çocuğu en doğru yetiştirilme tarzının, yine sosyopat olan bir
Kitap öneri yazısı değildir! Kendi dünyamda anımsamaya çalışacağım cümleler ve biraz da çocuklarıma bırakacağım düşünceler içerir.
(Spoiler içerir!)
Psikiyatrist yazar, vaka örnekleri içermeyen bu kitabında -ki şaşırtıcı- insanı insan yapan en büyük etmenin çevre olduğunu ama bunun kader de olmadığını belirtir. Birey bazında çevre etkisini Freud, Adler, Fromm'un fikirlerine kısmen katılarak anlatır. Ama sadece bununla sınırlı olmayacağını da mesleki yaşamının ilerleyen yıllarında sezer. Jung ile kollektif bilinçdışının da yadsınamayacağını dile getirir. Kaderi ise Sartre'nin varoluşculuğundaki seçim ve sorumluluk üzerinden açıklar.
Bölüm bölüm farklı başlıklar altında birey ve toplum ilişkisi, anne-baba-çocuk ilişkisi, bireyin kendi ile ilişkisi gibi birçok konuya hızlı geçişlerle değinmesi benim için okumayı biraz yoğunlaştırdı. Başucu kitabı olur mu benim için? Sanmıyorum. Ya alan ile ilgili farklı okumalar yapmış olmamın eksisi ya da yazarın anlatım tarzından kaynaklanan bir durum bilemiyorum.
