Ferhat Tezcan
@Fermason
Yeraltında ki beyaz gecelerde budala gibi ezilen kumarbaz Karamazovun, ölü evinde insancıklarla birlikte delikanlıca işlediği suç ve cezası.
Hani " Hayatımı anlatsam roman olur"diye bir lâf vardır. Bu lâfı, hayatın zorluklarına göğüs geren, yaşamın acılarına katlanan, başa gelen talihsizliklere rağmen hayata tutanan insanların kullandıklarını anımsarsak, kendi trajik hikayesini anlatan ihtiyar Fugui'de işte bu kişilerden biridir. Fugui' nin romana konu olan bu acıklı hikayesini, ana anlatıcı olan avare gezginden öğreniriz. Köy köy dolaşıp halk şarkıları derleyen avare gezgin, ihtiyar Fugui'nin hikayesinden de anlatımından da çok etkilenir. Hayat tecrübeleri hakkında bu kadar net ve onları başkalarına aktarmada bu kadar yetenekli biriyle hiç tanışmadığını belirterek, hem okurun Fugui'nin hikayesine ilgi duymasını hem de iyi bir romanın aynı zamanda iyi anlatılmış bir hikaye olduğu gerçegini de vurgulamış olur.
Bir insanın kendi hayatından vazgecmesine sebep olacak en ağır acıları tatmasına rağmen, elini nereye atsa kurumasına rağmen, tüm kaybedişlerin Fugui'yi isyana değil kaybettiklerine yönelik iyimser bir kabul etme haline ulaştırıyor. Fugui'nin hayata tutunup, yaşamak istemesi, yaşamı acısıyla tatlısıyla olduğu gibi kabullenmemiz ve yaşamaya devam etmemiz gerektiği konusunda bizlere ders veriyor. Öte yandan Çin devletinde, insanları açlığa, sefalete götüren, siyasi ve toplumsal olarak tam bir çöküş dönemi yaşandığı komünist devriminin, Çin halkına yaşattığı zulmü çok yoğun bir şekilde hissettiriyor olmasını da romanın en güçlü yanlarından biri olarak görüyorum.
Yu Hua'nı bu romanıyla tanıdım ve "Yaşamak" her ne kadar abartılı dramı içinde barındırıyor olduğunu düşünsemde bu yıl içinde okuduğum en etkileyici metinlerden biri oldu benim için,. Fugui anlattı ben dinledim, Fugui anlattı ben dinledim, Fugui gene anlatti ben gene dinledim. Mezara kadar anlatsa, mezara kadar dinlerdim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yaşamımız boyunca, karşımıza hep bir tercihte bulunmamız gereken sayısız seçenekler çıkar ve işler yolunda gitmediginde, tercihte bulunmadığımız seçeneğin hayatımızı şimdi olduğundan daha mutlu edecegi konusunda ki inancımızın bazen ölünceye dek, pişmanlığını yasariz. Mesela, bunu degilde, öbürünü tercih etseydim şimdi ne güzel hayatim olurdu diyerek pişmanlıklarımizi dile getiririz çoğu zaman kendimize ve baskalarina... Gelelim, Tatar Cölü kitabinin Ana karakteri Giovanni Drogo'nun tercihine; Drogo, Bastiani Kalesinde ki o ilk gününde, kaledeki tüm işleyişin gereksiz bir amaç uğruna olduğunun farkina varmasi, kaleden bir an önce ayrılmaya karar vermesine sebep olur. Ancak çöle olan merakı, kalenin anlam veremediği esrarengiz imajı ve tam da anlaşılmayan içsel sebeplerle bir müddet kalede kalmayı kendisi için doğru seçenek kabul eder. Bu seçenek onun gençliğini, tanışacağı arkadaşlarını ve yuva kurma ihtimalini, yani kısacası her şeyini değiştirir. Eger Drogo, seçeneğini sevdigi kizla evlenip şehir hayatı yaşayıp, sıradan bir işte çalışma yönünde kullansaydi, kendini onlarca yıl bir kahraman olma umuduna kaptırıp, kaleye hapsolmuş yaşlı bir adam olarak yıllarını heba etme durumunda olmayacak, belki de mutluluğu da içinde barındıran hareketli, dinamik bir hayatı olacaktı. Malesef yaşamına anlam katacak olan şeyin kale hayatı olduğuna saplantılı bir ölçüde inanmış olduğu için, kendi hayatını mahveden bu tercihinin pişmanlığını dahi duyumsayamiyor. Drogo'nun tek istediği kuzeyden, Tatar çölünden çıkıp gelecek olan düşman ordusuyla karşılaşmak, ve düşmana karşı zafer kazanıp kahraman olmaktır. Savaşmak onun yaşamına anlam katacak olan tek şeydir. Uzunca yıllar sırf bu arzusu yerine gelsin diye bekler. Kitabı okurken, Drogo'nun yanına gidip, evine, annene, arkadaşlarına,
