Feyza dilara
@Feyzadilara
81 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Hissedilmeyen acı1000Kitap
İnsan aşık olunca acı çeker. Çok aşık olunca, o acıyı bile susturur. İçinde alevler yanar, üstünü örter; kendinden bile saklar. Öyle derine kapatır ki, o kapıyı açmadan neyin yandığını hatırlayamaz. Ve insan, bazen en çok, hissetmediğini sandığı yerde yanar.
Koskoca şehrin gürültüsü, kalabalığın birbirine değip akıp gittiği o pazarda, gözlerimizin bir portakal tezgahının önünde buluşmasının rastlantıdan fazlası olduğunu sanmıştım. Tezgahtaki portakallar güneşte parlıyordu; kabukları sıcak bir turuncuyla ışıldıyor, sanki hayatın küçük ve tatlı bir sürprizi gibi duruyorlardı. O an, dünyanın bütün karmaşası o tezgahın önünde durmuş gibiydi.
Portakalın kokusu havaya karışıyordu; taze, canlı, umut dolu. Ben o kokuyu o günden sonra hep seninle bağdaştırdım. Bir meyvenin bu kadar masum bir şekilde hayatıma girip kaderimin bir parçası olabileceğini hiç düşünmemiştim.
Ama zaman, portakalın rengini bile değiştirdi gözümde. Şimdi bir portakal gördüğümde artık o güneşli tezgahı değil, içimde sıkışan bir sızıyı hatırlıyorum. O turuncu parlaklık artık sıcak değil; sanki kabuğunun altında saklanan bir anı gibi ağır.
Bir zamanlar hayatın küçük bir mucizesi gibi duran o meyve, şimdi yalnızca geçmişe açılan bir kapı. Ve en tuhafı da şu: İnsan bazen bir şehri değil, bir yüzü değil… sadece bir portakalı görmemek için gözlerini kaçırmak zorunda kalıyor. 🍊
