Müminin lisanı kalbinin ötesindedir.Birsey hakkında konuşmak istedigi zaman önce onu kalbiyle ölçer ve sonra konuşur. Münafığın lisanı ise kalbinin önündedir.Birseye yeltendiginde onu kalbiyle tartmadan diliyle söyler.
Başımızdaki musibete benlik penceresinden baktığımızda onun adı gam, tasa ve kederdir. Ancak bir başka insanın gözünden kendi musibetimize baktığımızda onun adı nasihat ve ibrettir. Melekler gözüyle baktığımızda yaşadıklarımız bir zikir, Rabbimiz açısından düşünduğümüzdeyse bu ancak bir tecellidir. Merkezden uzaklaştıkça başımıza gelenler bir felaket olmaktan çıkıp, bir hizmet ve bir ödül almaya doğru yol almaktır.
"BİR SONA GELDİĞİN İÇİN AĞLAMA, ONU YAŞADIĞIN İÇİN GÜLÜMSE" Marquez
Yarın ve öbür gün acikacagim diye bugünden mideye yemek doldurmak nasıl fayda vermez ve hatta sağlığı bozarsa, gelmemiş günlerin dertlerini bugünden çekmek de öyle anlamsız ve zararlıdır. Şimdi durmadan su içmek, yarınki susuzluğu gidermez; şimdi hızlı hizli nefes almak, bir dk sonraki nefes alma ihtiyacını ortadan kaldırmaz. Öylede geçmiş ve gelecekteki acılı zamanları düşünüp şimdiye ait sabrı kullanmak, o acıları hafifletmeyecegi gibi, şimdi yaşanan dertlere karşı da dayanma gücünü zayıflatır.