Forestlord

Forestlord
@Forestlord87
Göklerin maviliğinde aşkın tazeliği Gözlerin cahilliginde taşkın asiliğim Sen özlersin cennetisin Kainatın sadeliği Tüm sözlerin minnetisin Kemlerinde adiliği
Fayda gelmedi mi zemzemden Yine akıl mı aldın teyzenden Zaten Feyzim de neyzenden Kıl olan bana neylesin Sıcak sıcak sezerim Bıçak gibi keserim Seyyah olur gezerim Peydah olana ana ne eylesin
Sessizlik beni acizleştirmiş, nameler kulaklarımı terk etti zannetmiştim Meğer korkunç zannettiğim bu sağırlık tanrının bir hazırlığıymış. Nerden bilebildirim fyodor, onun kulaklarıma şarap yagdırmadan dinlettiği o harkia şarkı karşısında beni sarhoş edeceğini
Rüzgar otlara dokunana kadar onları sessiz zannedersin kainatın dili vardır ama ancak duyduğun kadarı ile dinlersin Altın, zümrüt, yakutla dolu kayalar Gözlerin İhtişama kanıp seni oyalar Zaman geçip giderken asıl Gerçek değeri görmezsin
Yaratıcının fakirliği sevdiği koca bir yalandır. Çünkü; fakirlik sınırlayıcıdır ve sonsuzluğu temsil eden bir tanrı'nın bir çok nimet bahşedip sonrasında sınırlayıcı olmamızı istemesi de ayrı bir çelişkidir. Zaten, insan tanrı tarafından sınırları olan bir varlık olarak yaratılıştır bu yüzden de bütün hisler beynimizde uyarı oluşturur mesela tokluk hissi gibi yada uykusuzluk hissi gibi hayatımızı frenleyen yöntemlerle bizi sınırlandırmıştır. Zaten bedenimze yerleştirdigi otokontrol sistemi varken neden fakir olmamızı istesin?