İnsanlar, diğer hayvanlara nazaran çok daha az gelişmiş doğar hâle gelmişlerdir. Pek çok canlı doğar doğmaz yürüyebilir hatta koşabilirken insan, doğumundan sonra uzun süre bakıma ve korunmaya muhtaçtır. Bu muhtaçlık, insanı çocuk büyütürken yardımlaşmaya ve sosyal bağlar kurmaya teşvik etmiş, insan topluluklarında güçlü sosyal bağlar kurma ve kabile hâlinde yaşayabilme de evrimsel bir avantaj hâline gelmiştir.