Fatma işler
@Ftmislr
"Yalnızdım. Kendi dünyama hapsolmuş, diğerleriyle iletişim kuramıyordum,beni diğerlerinin hayat alanı ile eylemlerinin dışında tutan ve benimle onların varoluşu arasındaki bağlantıyı kesen cam bir duvar vardı. Diğerleriyle koşmak ve oynamak için can atıyordum;ama esaretimi kırıp kendimi kurtaramıyordum. "
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"İlkel adamlardan pek bir farkımız yok, yanımızdan geçip giden savaş makinelerini icat edebilmemiz dışında tabii. "
Dünyanın hiçbir Nüzhet'i yalan söylememelidir
Öyle bir yaşta idim ve öyle bir mizaçta idim ve çocukluğumda o kadar az oynamıştım ve aldatmasını o kadar az öğrenmiştim ki, yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu; ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyaların bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşırıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir: Eşya bile. Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hatta yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır falan.
"toplumumuzun kanla beslenmesi korkunç ve imkansız geliyordu. Sonra Jackson'un kolu... Bundan gerçekten kaçamıyordum. Pusulanin kutba yönelmesi gibi, düşüncelerim sürekli Jackson'a kayıyordu. Ona canavar gibi davranılmisti. Jackson'un kanı sayesinde kar eden o kadar mutlu aileler tanıyordum ki. Bu kadar korkunç muameleye uğrayan bir adama toplum aldırış etmezse, daha birçok insana aynı şekilde davranilmaz mi? Üzerime giydiğim bu elbiseyi işlemek için uğraşan o solgun, kanı çekilmiş bembeyaz elleri görür gibi oldum... Ruhumun derinliklerinde, uçurumun kenarında oturuyormuşum gibi bir his vardı... "
Sayfa 51
