Fatma işler
@Ftmislr
Kendi küçük hayatlarını dar kafalı küçük formüllere göre yaşayanları,bir araya toplaşmış küçük sürüler dışında var olamayan varlıkları, yaşamlarını başkalarının düşüncelerine göre kalıplara sokanları, kölesi oldukları çocuksu kurallar nedeniyle gerçekten yaşamayı ve birey olmayı beceremeyenleri düşününce bir iki kez acı kahkahalara boğuldu
O zamanlar fark edemediğim şey, acı veren bir şeye direndiğimiz zaman sıklıkla kaçınmaya çabaladığımız acının süresini uzattığımızdı. Bu şekilde yaparak sürekli acıyı zamanaşımına uğratırız. Ayrıca aradığımız şeyden bizi alıkoyan, arayışla ilgili bir şey daha var. Sürekli dışarıya bakarsak hedefe ulaştığımızı fark edemeyebiliriz. Kendi içimizde değerli bir şey meydana geliyor olabilir fakat eğer uyumlu değilsek ve odaklanmazsak onu kaçırabiliriz.
Ve sonra oda kapkara oldu ve yaşanan karmaşaya rağmen Bruno hala Samuel'in elini sımsıkı tutuyordu ve dünyadaki hiçbir şey Bruno'yu, onun elini bırakmaya razı edemezdi...
