"karanlıktım"...son zamanlarda tecrübe ettiği, renklerin var olmadığı o siyah beyaz dünyası, muhteşem, sessiz ve huzurluydu ama geri dönemeyeceği bir yerdi. Ona o dingin barışı hissettiren mutluluk, geri dönüşe kapanmıştı.
Ve işte o toprak bizim toprağımız olacak. Kimse kovamayacak oradan bizi. Sevmedigimiz biri gelirse, 'Defol git buradan,' diyeceğiz, o da çekip gitmek zorunda kalacak. Bir arkadasimiz geldiğinde de , 'Kalsana bu gece burada,' diyeceğiz ve ona fazladan koyduğumuz yatağı vereceğiz, o da bizimle birlikte kalacak o gece.
Bu kuşlar, hayatın anlamsizligindan ötürü uzuluyorlardi üzülmesine ama en azından kendilerine karşı dürüst davraniyorlardi ve hayatın anlamsizligiyla yuzlesebilecek kadar cesurlardi.