Göktuğ Çağrı B.
@GCB_
Geldik, çağı gördük ve ürperdik.
youtube.com/shorts/nedPv0bN...
https://1000kitap.com/gonderi/55552853
Mimar
4994 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsan sevdiği için sever. Aşkın hiçbir gerekçesi yoktur.
Alev isimli okura yanıt verildi
Göktuğ Çağrı B.
İnsan neyi neden sevdiğini açıklamaya başladığı an, aslında büyüden uzaklaşıp sadece 'anlam' aramaya başlıyor. Oysa aşk, hiçbir gerekçeye ihtiyaç duymayan bir teslimiyettir; biz en çok o mantığın susup, sadece 'varlığın' yettiği o hesapsız anların saflığını özlüyoruz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Bazı hatıralar mutlu etmez artık; sadece neden hâlâ yaşadığını sorgulatır.”
Göktuğ Çağrı B.
Gülümseyerek hatırlayıp, derin bir iç çekişle sustuğumuz o an…
Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi.
Şimdi güzelliklerin bile çirkin.
Özgür Bahar isimli okura yanıt verildi
Göktuğ Çağrı B.
Fazlasıyla :(
Camus’u severim çünkü bana hiçbir zaman yukarıdan bakmadı. Öğretmedi, vaaz vermedi, yol göstermeye kalkmadı yanımda oturdu sanki aynı sıkıntıya bakıyorduk, o biraz daha erken fark etmişti sadece. “Bak,” der gibi yazdı, “ben de bilmiyorum.”Onu okurken şunu hissettim hep: Camus güçlü biri değil. Dayanıklı biri. Bu çok başka bir şey. Güçlü olanlar dünyayı şekillendirmek ister; Camus dünyaya katlanmayı öğrenmiş ama kabullenmemiştir. Yorulmuştur, sıkılmıştır, umudu sevmez ama adaletsizliğe de alışmaz.Camus’u överken onun zekâsından değil, ahlâkından bahsetmek isterim. Parlak fikirleri olduğu için değil; kolay kaçışları reddettiği için. İnanca sığınmadığı gibi nihilizme de sığınmaması… Belki de en zor olanı budur: Ne kandırılmak ne de boş vermek.
Onun metinlerinde beni en çok etkileyen şey şu oldu: İnsan olmanın ağırlığını hafifletmeye çalışmıyor. “Herkes böyle” demiyor. “Hayat bu” deyip geçmiyor. Camus sorumluluğu hep insanın üzerine bırakıyor ve bu çok rahatsız edici. Ama bir o kadar da saygı uyandırıcı.
Eğer Camus’ü bir cümleyle övecek olsam, “iyi yazıyor” demezdim.
“Yalan söylemiyor,” derdim.
Defterlerini okurken bazen onunla aramda tuhaf bir yakınlık hissettim. Sanki kendi içimde susturduğum bir sesi daha önce duymuş biri vardı karşımda. Aynı çelişkiler, aynı yorgunluk, aynı kararsızlık… Ama bir farkla: O bunlardan bir ahlâk çıkarmaya çalışıyordu. Kendini temize çekmeden.
Camus’u severim çünkü dünyayı kurtarmaya çalışmadı. Ama kimseye zarar vermemeye çalıştı. Kahramanları kahraman olmak istemez. İyilik bile onda gösterişsizdir. Sessizdir. Görev gibidir.Ve belki de en çok şunu söylemek isterdim onun hakkında:
Camus bana yaşamayı sevdiren bir yazar olmadı. Ama yaşamaktan utanmamayı öğretti.
Bugün ki beni bulmamı sağladı teşekkürler sevgili CAMUS 
Albert Camus
Albert CamusGöktuğ Çağrı B.
İyi ki geçtin bu dünyadan Albert Camus.
Eline, emeğine sağlık Lale.