‘Varoluştan artık acı çekmeme’nin acısını çekmek olarak çekilen bir acı,ancak iki biçimde giderilebilir : ya çabuk bir ölümle; ya da, uzun bir sevgiyle.
Bütünleşme, her zaman dönüşüm ile birliktedir. Kendindeki öteki’ni özümsemiş olan insan aynı kalamaz; dünya görüşü ve modelinde,dolasıyla da yaşamında sarsıcı bir değişim kaçınılmazdır.