Gecem
@Gecemshtgl
Biz bir dağdan ‘Allah’ diye bağırırız, o ses diğer dağdan ‘Özgürlük’ diye yankılanır.
☆"Kafkas kartalı Şeyh Şamil"☆
28 Aralık
125 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Kitabın genel olarak anlatımı değişik. Akıcı desen değil, sade desen değil. Acemi demek istemiyorum emine şenlikoğlu gibi bir yazara fakat acemiymiş gibi hissettirdi nedense. Kitap içinde ki bazı diyaloglar o kadar güzeldi ki altını çizmeden edemedim..
Sevgili dost,
Posta kutusunun ne olduğunu bilmemiş bir nesiliz biz. Elektronların taşıyıcılığına hapsolmuş, zarf açmanın heyecanını yaşayamamış, beklenmedik mektupların sıcaklığını tadamamış, 10 TL'ye 10.000 SMS'le büyümüş, sonra onu da Whatsapp'a kaptırmış bir nesil... Sevgiliyi el yazısından tanımak ne demek, belki de hiç bilemeyeceğiz. Bir web sayfasının açılmasını 3 saniye bile bekleyemezken; sevilenden 3 gün, 3 ay, hatta 3 sene bir söz beklemek ne demek hiç bilemeyeceğiz. Böyle mutlu muyuz, yoksa mutlu olduğumuzu mu sanıyoruz, onu bile bilemeyeceğiz.
Sevgili dost,
Böyle güzel eserler olmasa, belki mektubun kelime anlamını dahi öğrenemeden öleceğiz. Hafif, enfes, leziz ve tek lokmalık bu kitabı okuduktan sonra, sen de bana hak vereceksin, biliyorum. Biliyorum; çünkü sen de benimle aynı teknolojide büyüdün. Biliyorum; çünkü sen de benimle aynı hapsolmuşlukları, aynı köleleşmişlikleri yaşadın. Ve bunları yaşarken biz, esir olduğumuzu bile fark edemedik. Özgürleştiğimizi sanarken, zincirlendiğimizi bilemedik...
Sevgili dost,
Allah her şeyi bilir...
Cemal Süreya şiirinin dizeleri arasında, okuru düşüncelere gömen sözcüklere rastlarız. Okyanusun derinliklerinde dolaşan bir dalgıç gibi o gizemli sözcüklerin peşinden sürüklenip gideriz. Şairin o
Bir ali lidar klasiği daha. Okumadan önce pozitifken okuduktan sonra insan elinde olmadan negatif olmaya başlıyor. Sözlerinde muhakkak her insan kendine çıkarım yapmıştır. Yeri geliyor "tam da benim için yazmış" diyebileceğiniz yerler karşınıza çıkıyor.. ama yolun başı'nı okuduğum da diğer kitapları kadar etkilenmemiştim açıkcası..
Sindire sindire okuyup bitmesini hiç istemediğim kitaplardan biridir.
Bir romandan ziyade bir denemeydi bence. Yaşamın anlamını ve mutluluğu düşlerde bulabileceğini düşünen yazarın yaşam felsefesiyle birleştirdiği bir denemeydi.
Kitabı ve yazarı anlamak oldukça gayret istiyor. Yani son derece yorucu bir kitap diyebilirim. Kitap, Fernando Pessoa'nın ölümünden sonra sandığından çıkan günlüklerden ve notlarından derlenerek oluşturulmuş.
Kitap genelinde felsefik bir üslup söz konusu. Hayata, yalnızlığa, edebiyata, mutsuzluğa dair düşüncelerini oldukça karamsar bir dil ile anlatmış.
İlk 5 arasına girer mi derseniz, kesinlikle benim ilk 5 imden biri. Kendinizi az da olsa sorgulayabiliyorsanız ve biraz da sabırlı bir yapıya sahipseniz bu eser sizin baş ucu kitabınız olacaktır diyebilirim.
