Selime Teyze haklıydı. "Kimsesizin halinden kimsesiz anlar" dediginde de haklıydı. Haklı ama eksik; kimsesiz sadece kimsesizin değil, herkesin halinden anlar...
...yeryüzü bütün genişliğine rağmen onlara dar gelmiş, vicdanları kendilerini sıktıkça sıkmış ve Allah'tan başka sığınacak hiçbir yer olmadığını anlamışlardı...
Tevbe Suresi 118 Ayet
Ortada bir sorun gördüğümde, her șeyi çözebileceğimi, herkese merhem olabileceğimi, herkesi iyileştirebileceğimi sanırdım. Sonra fark ettim ki, yardım etmeye
çalıştığım kişiden daha çok ben koşuyordum onun derdine.
O ise kendiyle benim kadar uğraşmıyordu. Kırkımdan sonra
öğrendim, herkesin bir tekamül yolculuğu olduğunu....
"Belki de iplere hiç ihtiyacı yoktur. Kendi elinde olmasna bile... Ben kadere inanım Meltem.
Her șey önceden belli;
ne olacağı, kiminle olacağı belli. Hiç kimse değiştiremez. Sen
sadece rolünü iyi oynarsın ya da oynamazsın. Bu kadar. Kes
bütün iplerini. Sen kukla değilsin. Kaderinin hakkını veren,
müthiș bir oyuncusun. Zaten yapmışsın. Bırak 'öyle olmuştu,
böyle olmuștu' demeyi. Olan biten her șey bizi bugüne hazırlmak içindi, talihsizlikler de öyle..."