Gülşah
@GulsahS
Mesaj atmayınız!
Şu anda okuduğu kitaplar
Umberto Eco’nun dinler tarihi, semboller, tarikatlar ve ülkelerin geçmişine dair bilgisi gerçekten hayranlık uyandırıcı. Yer yer anlamakta zorlandığım kısımlar olsa da, kurduğu büyük kurgu ağı beni sayfalar boyunca sürükledi.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: İnsan zihni bazen anlam ararken kendi gizemlerini de yaratabiliyor. Gerçek ile kurgu arasındaki çizgi ise çoğu zaman sandığımızdan daha ince.
Okuması sabır isteyen ama zihni zenginleştiren bir yolculuktu.
Belki de romanın en güçlü tarafı şu soruyu sorması:
Gerçek ile kurduğumuz hikâyeler arasındaki sınır nerede başlıyor?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bazen hayat hiç beklemediğiniz yerden size yardım eder ya da davranışlarınızın karşılığını bir şekilde ödetir. bu kitap birazcık da bana bunu hissettirdi.
Başta yalnız yaşayan birinin hiç tanımadığı birini evine kabul etmesi biraz saçma gelmişti fakat okudukça ve o detayları hakim oldukça neden evin sahibinin o kişiyi eve aldığını, aslında kendi içindeki yaraları, yalnızlığı kapatmak istediğini anlıyorsunuz. Mesela Joseph'in, Abel'da gördüğü kötülükten korksa da, aslında gördüğü şey kendi bastırılmış şiddet fantezilerinin bir yansımasıdır. Alt metinde, "Başkalarında canavarca bulduğumuz şeyler, aslında kendi içimizde hapsettiğimiz canavarın izdüşümüdür" mesajı yatar. Abel geliştikçe, Joseph’in de kontrol edemediği karanlık tarafları yüzeye çıkar.
Beğenerek okuduğum kitaplardan biri oldu.
özellikle o "yabancılık" ve tekinsiz bağ kurma teması okuyucuyu gerçekten içine çeken bir atmosfer yaratıyor.
Gerçeklik Algımla Aram Bozuk: Ficciones "
Borges okumadım demem ama ne okudun derseniz
Son birkaç gündür kafamın içinde sonsuz labirentler, hiç var olmamış ülkeler ve aynalar dönüp duruyor. Ficciones’i bitirdim (ya da o beni bitirdi, emin değilim).
Hani bazı kitaplar vardır, bittiğinde kapağını kapatır "güzeldi" dersin ya; bu onlardan değil. Borges resmen edebiyatın sınırlarını zorlayıp zihnimizde koca bir mimari inşa etmiş.
Kısaca özetlemem gerekirse:
Beyin yakan cinsten. Adam resmen rüyalarını kağıda dökmüş.
Gerçeklik sorgulatan: Okurken "acaba ben mi bir kitabın karakteriyim, yoksa bu hikayeler mi benim rüyam?" diye tribe girmemek elde değil.
Kısa ama devasa: Topu topu 150-200 sayfa ama etkisi bir ömürlük. Tek bir cümlesi üzerine saatlerce düşünmek bedava.
Eğer biraz "zihnim açılsın, şöyle sağlam bir kafa karışıklığı yaşayayım" diyorsanız, Borges amcanın bu labirentine mutlaka dalın. Ama dikkat, çıkış garantisi yok; sadece manzara şahane!
