Gülşah
@Gulsaharsan
Şu anda okuduğu kitap
ÖlümsüzlükEdebiyat
Kaç yaşına gelirsek gelelim başımıza hangi hastalık ,müsibet gelirse gelsin (ölmemek) ölememek mi daha güzel olurdu yoksa vaktini bildiğimiz bir ölüm mü?
Bu soru üzerine uzun uzun düşündürecek bir okuma oldu benim için.
Saramago kitabında “ölüm”ün ortadan yok olduğu adı bilinmeyen bir ülkeyi anlatmaya “Ertesi gün hiç kimse ölmedi” diyerek başlıyor. Ve biz başlarda bu ölümsüzlüğün müthiş bir şey olacağını düşünürken işler tepetaklak olur. Birçok alanda gerileme ve karmaşa yaşanır.
Dikkatimi yoğunlaştırmamı zorlaştıran en önemli konu noktalama işaretlerinin kullanılış şekli oldu. Daha önce yazarın bir kitabını okumamış olmamın ve böyle bir tarza alışık olmamamın verdiği bir bocalamayla ilk sayfalardan zevk alamadım. Ama sonrasında bunun kitaba ayrı bir tat verdiğini gördüm.
Yazarın eleştirdiklerini,yücelttiklerini,adını andıklarını , yetkinliğini vs kitap ve yazar hakkında araştırma yapınca daha net anladım. Tek pişmanlığım kitabı okumadan önce araştırmayı yapmamış olmamdı.
Kitabın sonunda “Ölüm iyi ki var.” demekten kendimizi alamıyoruz.
Reklam
fil ve filbazEdebiyat
Seneler seneler evvel “Aşk” kitabı sayesinde yazarla tanıştım. Hakkında okuduklarından dolayı kendisine karşı kendi çapımda tepkiliydim. Lakin komşumun kitaplığında bu kitabını görünce ve halihazırda da okumaya niyetlendiğim başka kitap olmayınca “Ustam ve Ben “e başladım.
Yer yer zamansal kaymaların ve kişilerin hayat hikayelerinin değiştirilmesinin bilinçli bir tercih olduğunu söylüyor yazar. Ama farklı zamanlardaki farklı olayların farklı karakterlerle anlatışını ve harmanlamasını ben sevdim.
Mimar Sinan ‘dan Kanuni Sultan Süleyman‘a,Sokullu ‘dan Hürrem Sultan’a ,Mihrimah Sultan’dan Mümtaz Mahal Hatun’a ,Michalengelo’dan Takiyüddin ‘e kadar birçok tarihi şahıs anlatılsa da baş karakter fil Çota ve filbaz Cihan.
Kitap sayesinde Mimar Sinan’ a duyduğum hayranlık ve saygı biraz daha arttı.
Kitaptan bir alıntıyla sözlerime son vermeden önce okunmaya değer olduğunu söylemek istiyorum.
“Öğrenme aşkıyla geçti ömrümüz, aşkı öğrenemesek de.”
Oak ve aşkıEdebiyat
Okuma zevkine güvendiğim birkaç kişinin tavsiyesiyle ve isminin güzelliğiyle listeme eklediğim kitabı “İyi ki” diyerek bitirdim.
Başlarda durağan anlatımıyla beni biraz bunaltsa da sonrasında her şey bir video izliyormuşum hissiyle ilerledi.
Bir kadının üç erkek arasında kalışıyla bir klişe gibi görünse de duygu değişimleri,karakter analizleri,doğa betimlemeleriyle çok hoş bir kitap okudum.
Dönemin alışagelmiş İngilteresinden farklı bir karakter var karşımızda ; Bathsheba. Kendine ait çiftliğinin erkeklere atfedilen işlerini yapan,biraz başına buyruk ,bazen çok kendini beğenmiş bazen de derin pişmanlıklar ve vicdan azapları çeken Bathsheba...
Bir tarafta sadık güvenilir ve çalışkan Gabriel Oak, bir tarafta tutkularının esiri olan zengin çiftçi William Boldwood ve bir tarafta da çapkın,cesur ancak sorumsuz Çavuş Troy.
Bütün olaylardan ve karakterlerden ziyade Gabriel Oak ‘ın tavrı sayfalar dolusu takdiri hakediyor. Kendisi en sevdiğim ve etkilendiğim karakter oldu.
Uzun uzun anlatmayı istesem de “Okuyun sevgili dostlar .” deyip köşeme çekiliyorum .
Gönül rahatlığıyla tavsiyemdir.
son,insanın yüreğinde gelirEdebiyat
“Dünyanın sonu insanın yüreğinin içinde gelir.” diyor Murakami ve bu kitapta bir kişinin yaşadığı diyar ile içinde oluşturduğu dünyanın sonundan bahsediyor.
İsimsiz karakterin zihni ile verdiği ölüm kalım savaşını okudum . Çok zevk aldım ve bitmesin istedim ama normalde yazarın diğer kitaplarını okurken ve bitirdiğimde hissettiğim şeylerin çok azını bu kitap için hissettim.Tabiki hayal gücüne ,oluşturduğu karakterlere,yazım diline ve yaptığı atıflara hayran kaldım. Bu kitabı yazarın diğer kitaplarından ve yapabilirsem yazarından ayrı tutup değerlendirmek ,benim kitaba hak ettiği değeri vermem için daha iyi olacaktır diye düşünüyorum.
Haşlanmış Harikalar Diyarı ve Dünyanın Sonu ,yazarla tanışma kitabı olmaya uygun mudur bilemem ama eğer ki hiçbir eserini okumadıysanız büyük bir zevkten mahrum kaldığınızı(!) belirtmek isterim sevgili dostlarım.
Henüz yüreğimiz varken farkına varmamız dileğiyle .
Caliban -MirandaEdebiyat
Kişilik bozukluğuna sahip ,takıntılı bir bireyin aşık olduğunu iddia ettiği bir kadını ,ona özel aldığı evin mahzeninde tutsak edişini tüyler ürpertici bir şekilde anlatıyor John Fowles.
Lakin bu böyle bir cümleyle ifade edilemeyecek kadar muhteşem anlatılmış.
Miranda’nın özgürlük ve açık hava arayışını, hastalanıp yataklara düştüğü zamanlarda çektiği acıyı çok yoğun hissettim. Ferdinand(Fred-Frederick)ın yaptıklarını hayretle ve nefretle okudum. Ve yazarın bu iki zıt karakteri bir kitapta bu kadar güzel harmanlayışına hayran kaldım.
Toplumun modern yaşam,para hırsı ve giderek artan bencilliğine verdiği isim olan “yeni kitle” ifadesi ile sanata dair eleştirileri ile de kitap ayrıntılı bir incelemeyi hak ediyor.
Gelelim kitabın en güzel yerine. Shakespeare’nin “Fırtına” oyununda geçen Caliban ve Miranda karakterleri bu kitaba tabiri caizse cuk oturmuş . Medeniyeti ve sanatı temsil eden Prospero’nun kızı Miranda... Kabalığı ve düşkünlüğü temsil eden Caliban... Yazar bu isimler,karakterler ve hatırlatmalar üzerinden eski dünya-yeni dünya, doğa ve ilkellik kavramlarını ele almış.
Yani sözün özü: İyi ki okuduk
Reklam