“Yolu olmayan ormanlarda mutluluk vardır,
Yalnız yürünen deniz kıyısında sevinç.
Topluluklar vardır kimsenin zorla girmediği derin denizlerde,
ve sesinde de müzik.
İnsanı daha az seviyorum diyemem
ama doğayı daha fazla …”
Karlı dağlar gibi dik durur başı
Bahar bulutuna benzer saçları.
Ayrı bir konudur kipriği, kaşı
Yaralar, bağrımı ezer saçları.
Kaç gönül takılı kalmış telinde
Dalgalanır omuzunda, belinde...
Bazen ak gerdanda, bazen alında
Yayladan yaylaya gezer saçları.