Dünya çirkindi, gözyaşı şaşkın
Zaman tatsızdı, insanlık pişkin
Susturamayacağım kadardı sesler
Davul feryatları, zurna çığlığı
Çiçekleri yerden kaldırıyordu
Kemandan kopan buz parçaları
Nağmeden yükselen duman ve isyan
Durduramayacağın kadardı ölüm
En çok da korkuyu güldürüyordu
Yokmuşum gibi bakıyor ahşap adamlar
Toprak at üstüne öyleyse sessizliğimin
Toprak at şiirlerime, fotoğraflarıma
Dönemediğim köşelere, haykıramadığım bulutlara
Toprak at hayatıma, ölümüme, ruhuma
Ben başka bir dünyadayım sanki
Burası başka bir dünya