hanifu
@Hanifu
beni bu uzun havalar mahvetti
abartı üzerineİnsan ve Duygular
insanın sevdiği şeyleri abartarak anlatmasının altında yatan hazzın yerini hiçbir duygu dolduramaz. çünkü o yegâne, zaman ötesinden gelen, tarihsel hiçbir kökene dayanmayan, başıboş ve ancak abartılınca bir yere ve zaman ait olan duygudur. böylelikle bir kimse edinir kendine.
Reklam
paris-fresno güncesiHayata Dair
bazı yazarlar yazdıklarıyla büyür. saroyan ise yazdıklarıyla küçülmeyi, sıradanlaşmayı göze alır. güncesinde kahraman yok. büyük fikirler de yok. yalnızca yaşlanmakta olan bir adamın dünyaya son kez dikkatle bakışı var. belki bu yüzden kitap bittiğinde bir roman bitirmiş gibi değil, uzun bir sohbetten kalkmış gibi hissediyorsun.
üslubunu en sevdiğim yazardır. sahaftan yahut şansınız varsa rastgele bir kitapçının rafında unutulmuş halde bulabilirsiniz belki.
Paris-Fresno Güncesi 1967-68 Ölüm Dirim ve Aya KaçışWilliam Saroyan · Aras Yayıncılık · 200130 okunma
Altıncı KoğuşEdebiyat
çehov’un bütün hikâyeleri dönüp dolaşıp aynı yere çıkıyor gibi gelir bana: insan derdini anlatacak birini bulamadığında ne olur? altıncı koğuş da biraz bunun hikâyesi. akıllılarla deliler arasındaki çizgi silindikçe insanın içi ürperiyor. sonunda koğuşun nerede başlayıp nerede bittiğini de unutuyorsun.
Bir Aşk Söyleminden ParçalarEdebiyat
bu kitap aşk hakkında değil. aşkın ardından insanın kendi kendine söyledikleri hakkında. sevilen kişiyi neredeyse hiç tanımıyoruz. ama bekleyen kişiyi, kuran kişiyi, hayal eden kişiyi çok iyi tanıyoruz. bazen aşkın kendisi değil de yankısı daha uzun sürüyor. barthes, biraz onun kitabını yazmış.