Bugüne kadar hep, büzülüp uzaklaşması gereken şeyin genel olarak dünya olduğunu sanmıştı. Oysa dünya değildi, insanlardı. Öyle görünüyordu ki dünyada, insanları boşalmış bir dünyada pekâlâ yaşanabilirdi.
"Benim en sevdigim taş, kaledir, dedi sonra."Ona dikkat etmen gerektiğini düşünmezsin. Dürüst bir taştır. Gözünü vezirin, atın, filin üstünde tutarsın çünkü onlar içten pazarlıklıdır. Ama çoğu zaman kaleye yenilirsin. Dürüstlük her zaman bizim zannettiğimiz gibi bir şey degildir."
O yolda sen niye kişneyerek beni durdurmadın? Ne yapalım,Tanrı sana konuşma dili vermemiş. Oysa benim dilim var, konuşan bir insanım. Ama, dilsiz hayvandan daha dilsiz, daha kötüyüm.