Kendimizi, yaşama sevincimizi alıp götürecek, ruhumuzu karartıp içindeki aydınlığı alacak, bedenimizle kafamızı çatışmaya sürükleyecek her şeyden korumalıyız. Düşünmenin ölümcül bir hastalık olduğunu, insanın değerini küçülttüünü Papalagi , kendi kendine kanıtlıyor. 
“En önemlisi de insani ve düzgün ortamlarda yetiştirildiklerinde, öğrencilerin duyarlı ve akıllı herhangi bir insan gibi yaşamalarının mümkün olduğunu bütün dünyaya gösterdik.”
“ İnsan yaşam yolunda ilerlediğinde, şiddetli fırtınaların içinden geçtiğinde, güneşin tadını çıkardığında ve çevresindeki onlarca hortumun arasında ayakta durmaya çalıştığında, hayatta kalmanın yalnızca kişinin isteğine ve kararlılığına kaldığını anlıyorum.”