Havva Nur Altay
@Havvanurr19
63 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
"dur durak bilmeden çalışır fakat çıt çıkarmazlar, bu nedenle onların sessiz adımlarını kimseler duymadı; zaten uyanık olduklarından en ufak bir şüphe duymak tanrıtanımazlık ve hainlik sayılırdı."
Sayfa 5
Reklam
Varsayımda Bulunma
Herkesin,hayatı bizim gibi algılaması gerektiğini ya da algıladığını varsayarız.Başkalarının bizim gibi düşündüğünü, hissettiğini, yargıladığını ve sömürdüğünü varsayarız.İnsanların en büyük varsayımı budur. İşte bu yüzden başkalarının yanında kendimiz olmaktan korkarız. Çünkü herkesin bizi yargılayacağını ,suçlayacağını,kulllanacağını ve sömüreceğini varsayarız. Tıpkı kendimizin yaptığı gibi.
Gözlerinin parıltısına, rengine, kokusuna, hareketlerine öylesine âşinâ idim ki, ruhlarımız önceki bir hayatta, cisimsiz maddesiz bir âlemde karşılaşmış da tek asıldan, tek maddeden oluşmuş, böylece bizim yeniden birleşmemiz âdeta kaçınılmaz olmuştu. Ben bu hayatta da onun yanındaydım.
Hep geçmişine doğru adımlayanların kökleri birer sabana dönüşür, nereye yol alsalar toprağı da peşlerinden sürerler.
Sayfa 14
"Mademki, insanların benden çekip alamadıkları tek şey ruhum, öyleyse kendimi onunla konuşmanın zevkine adamalıyım."
Sayfa 11
Reklam