Hebun
@Hebunncan
otomotiv teknisyeni
İzmir
İzmir
224 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Usta bir kalem
Büyük usta, şair, öğretmen, yazar, sabahattin Ali herzamanki gibi yazmış olduğu bu romanında da beynimden vurulmuşa döndürdü beni. İyi düşünceli ve kötü düşünceli insanların duygularını bu kadar
“Havada bulut” eseri hakkında spoiler vermeden yazmak istiyorum.
Sait Faiğin ilk okuduğum kitabıydı son olacağınıda düşünmüyorum. Fakat herkesin de bu kitabı büyük bir zevkle okuyacağını sanmıyorum. Çünkü çok karışık yerleri var malesef. Sait Faiğin diğer yazarlarımıza göre kendine has bir felsefesi ve yazım tarzı olduğunu düşünüyorum. Ama sokak edebiyatını çok güzel bir dille tarif ediyor. Fakirlikten çıplak ayaklı çocuklara, sonradan görme güç zehirlenmesi yaşayan küstah insanlara kadar değiniyor, ve beni en çok etkileyen yerleri yazarın okura karşı çok samimi olması, kendi içinden geldiği gibi anlatması… Annesinin gözünde her ne kadar boşuna eline kalem kağıt alıp vakit öldürüyor gibi görünsede kendini gayet güzel bir şekilde ispatlamış bir yazar.
Kitap, bir posta memuru olan Mehmet beyin, ana karakterimiz olan ahmet beyle tanışmasıyla başlıyor. Ahmet beyin not defterinde yazmış olduğu aşık olupta bir türlü kavuşamadığı Yorgiyasının aşk hikayesine Mehmet bey yakından tanıklık ediyor…. Sürükleyici ve okurken dikkat gerektiren bir kitap, iyi okumalar dilerim.
Puan vermedi
Merhaba sevgili okurlar bitirmiş olduğum satranç kitabından çok içerik vermeden biraz bahsetmek istiyorum.
Özet: Bazı kitaplar vardır okuduktan bir süre sonra raftan tekrar alıp ilk günkü gibi tekrar okumak istersiniz, işte benim içinde o nitelikte lezzetli ve keyifli bir kitaptı. Stefan Zweıg’ in ustaca kaleme almış olduğu güzel bir hikaye kitabıydı. New York’tan buenos Airese gitmekte olan bir yolcu gemisinin içindeki satranç oyununda başlıyor herşey. Tramva dolu günler yaşamış ve hâlâ o anılarla yaşayan doktor B’in hücresinde geçirdiği günlerde kendisini satranç oyunun da nasıl geliştirdiğine şahit oluyorsunuz. Psikoloji, gerilim, yaşanmışlık, acı hepsini bu kitapta bulmak mümkün. Okunması gereken gerçekliği anlatan güzel bir hikaye kitabı, teşekkür ediyorum…
Merhaba değerli dostlar, sizlere anton Çehov ‘un beni çok etkileyen “ALTINCI KOĞUŞ” adlı eserinden bahsetmek istiyorum. Kitabın sonunda o kadar etkilendimki insanı derinden bir düşünce halinde bırakıyor. Ana karakterimiz “andrey yefimiç” bir akıl hastanesinin baş hekimi ve sorumlusu olarak görev yapıyor. Bir gün, sorumlusu olduğu bu akıl hastanesine ziyarete giderek akıl hastası olan “İvan dmitriviç” ile tanışıyor, aralarında ikili sohbetler geçiyor ve artık hikaye tam anlamıyla buradan sonra anlam kazanmaya başlıyor.
“Dışarıda akkıllı niyetine gezen yüzbinlerce deli var onlarla aramızdaki tek fark bizi buraya hapsettiler onlar ise özgür geziyorlar.” Aklı selim insanı sırf onlar gibi pis ve iğrenç şeylerden zevk almıyor diye, bir köşede yalnızlığıyla mutlu olduğu için, okuduğu kitaplardan zevk aldığı, sanata merakı olduğu için, sırf tek gezip dolaştığı için, çevresinde konuşabilidiği bir kaç kişi haricinde kimse olmadığı için deli yerine koyuyorlar, yada tuhaflaşmaya başladın diyorlar… Günümüz çağında da artık böyle kişiliklerle karşılaşmak mümkün. Aslında benim için bu kitap kendisini ifade edemeyenlerin iç sesi, çok güzel bir Kitaptı… okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
“Tavşanlara ben bakacağım değilmi George”
Merhabalar arkadaşlar, bugün size john Steinbeck’ in yazmış olduğu “Fareler ve insanlar” kitabından bahsetmek istiyorum. Ana karakterlerimiz “lennie ve george” isminde iki can yoldaşı. Lennie kocaman, iri yarı cüsseli, devasa bir karakter, george onun tam tersi, orta boylarda bir adam, fakat lennie koca bir bebek, çok saf, aklı tam selim olmayan iri yarı bir bebek. George onu kendiyle birlikte ambarlara çalışmaya götürür ve her gittiği yerlerde de lennie yüzünden başları belaya girer. Lennie, george’a clara teyzesinden bir emanet, teyzesi öldükten sonra lennie ‘ye george bakıyor. Lennie nin tek istediği şey, bir kaç küçük tavşanları ve kafasını okşayabileceği, dostluk kurabileceği, dertlerini anlatabileceği arkadaşları olması. Ve lennie’yi okadar çok seven george, bir gün lennie’in işlemiş oldukları ağır suçtan dolayı ambardan kaçıyorlar ve elleri silahlı peşlerine düşen adamlar yaklaşırken, george’un aklına ambarda çalışan crocks’un ağlayarak söylediği şu sözleri gelir; “kendi köpeğimi kendim öldürmeliydim george, kendim öldürmeliydim…” Ve lenie ona hayalini anlatırken, george elleri titreyerek ensesine bir el ateş eder.. Ve slim ona; “üzülme” dedi, bazen insan mecbur kalır.”
Gözlerimi doldurup yutkunmama sebep olan ve aklımda derin izler bırakan duygu dolu, güzel bir kitaptı. Tüm okurlara tavsiye ediyorum…