Kubilay Atmaca
@Hindbrain
Sırt Çantalı
Ex nihilo nihil fit, et in nihilum nihil potest reverti.
80 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şayet tecrübe ve düşünce kendi söyleyeceklerini söyleyecek olsalardı bu taktirde var olmayışın kesinlikle galibiyeti elde etmesi gerekecekti. Şayet mezarların kapısını çalacak ve ölülere tekrar dirilmek isteyip istemediklerini soracak olsaydık başlarını sallayacaklardı.
Sayfa 8 - Oda Yayınları
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ölüm korkusu aslında bütün bilgilerden bağımsızdır çünkü her ne kadar ölümü tanımıyor olsa da bir hayvanda da ölüm korkusu bulunur. Dünyaya gelen her varlık, en başından bu korkuyu da beraberinde getirir. Gerçekte bu korku, sadece a priori, hepimizin sahip olduğu yaşam isteminin ters tarafından başka bir şey değildir. Dolayısıyla her hayvandaki kendi yok oluşuna karşı duyduğu korku, tıpkı yaşamını sürdürme çabası gibi doğuştan gelir. Bu nedenle hayvanların kendilerini ve ondan da çok yavrularını tehlikeli olabilecek her şeyde korumaya çalışırken gösterdikleri kaygı dolu özen ve dikkatte kendini ortaya koyan da sadece acıdan kaçınma arzusu değil aynı zamanda bu ölüm korkusudur. Hayvanlar niçin kaçarlar, titrerler ve kendilerini saklamaya çalışırlar? Bunun nedeni yaşama istemidir sadece fakat tam da böyle olduğu için ölüme terk edilir ve zaman kazanmak isterler. İnsan da tabiatı gereği aynıdır. Kötülüklerin en büyüğü, her yerde tehdit unsuru olabilecek tek şey ölümdür; en büyük korku da ölüme karşı duyulan korkudur. Hiçbir şey içimizde başkalarının hayatına yönelmiş tehlikenin yaptığı kadar canlı ve böylesine karşı konulmaz bir ilgi uyandıramaz; hiçbir şey, bir idamdan daha korku verici olamaz. Buna göre burada ortaya çıkan ve yaşama karşı duyulan hudutsuz bağlılık bilgiden ve düşünceden kaynaklanıyor olamayacaktır. Bilakis bilgi ve düşünce dikkate alındığı zaman budalaca görünecektir çünkü yaşamın nesnel değeri son derece belirsizdir ve var oluşun var olmayışa tercih edilip edilmeyeceği en azından kuşku uyandıran bir şey olarak kalacaktır.
Sayfa 7 - Oda Yayınları
Hayat: Istırap ve SefaletFelsefe
Sahip olduğumuz sürece hayatın en büyük üç saadetini, yani sağlık, gençlik ve özgürlüğü fark etmeyiz, ne zaman ki kaybederiz ancak o zaman ayırdına varırız onların, çünkü onlar da (bir şeyin bizatihi varlığı değil) yokluk(u) halidir.
Hayatımızın belli günlerinin mutlu olduğu dikkatimizi ancak bunların yerini mutsuz günler aldığında çeker.
Zevkler ve hazlar arttıkça bunlara karşı duyarlılığımız azalır; alıştığımız şeyleri artık bir zevk olarak hissetmeyiz. Fakat acıya duyarlılığımız tam da bu şekilde artar; çünkü alıştığımız şeyin (kökünün) kesilmesini acı biçimde hissederiz. Dolayısıyla zaruri olanın ölçüsü sahip olmayla artar ve böylelikle acıyı hissetme kapasitesi de.
Saatler ne kadar hoşça geçilirse o kadar çabuk tükenir, ne kadar acıyla geçirilirse o ölçüde uzadıkça uzar, geçmek bilmez, çünkü müspet mahiyete sahip olan şey zevk değil acıdır, onun bizzat mevcudiyeti kendisini hissettirir. Benzer şekilde eğlendiğimizde değil, sıkıldığımızda zamanın farkına varırız.
Sayfa 13 - Say Yayınları
258 H.K
İsa'nın ayaklarına dokunmuş olmak, noktalama işaretlerini yanlış kullanmayı affettirmez.
Bir insan sadece sarhoşken iyi yazabiliyorsa, sarhoş dolaşsın. Karaciğerime kötü geliyor, derse, "Karaciğeriniz neymiş ki?" derim. "Ömrü sizinkiyle sınırlı, ölü bir şey; oysa yazabileceğiniz şiirler yaşayacak, herhangi bir şeyle 'sınırlı' olmaksızın."
Sayfa 328 - Can
