Yıllar önce defterime yazdığım bir söz geliyor aklıma: ''Sevmenin en zor yanı sevilmek...'' Ne kadar aptalmışım, sevmenin en zor yanının, kendini bir yana koyup, sevildiğini görmek olduğunu anlamak için, yanlızlığımı kendime tekrar tekrar tarif etmem gerekiyormuş demek ki.Yaşatamadığım bir aşkı, yazarak yeniden kazanamayacağımın farkındayım artık.
Eğer hayat düz bir çizgi olarak uzanmıyorsa , belki de kadın bir gün farkında olmadan kıvrımlı dönemeçlerde kendini keşfedebilecek. aniden geriye dönüp baksa belki de o zamana kadar kendi deneyimlerinden hiçbirini bir bakışta göremeyeceği, yeni bir durumla karşı karşıya kaldığı gerçeğinin farkına varacak.
"Bilge dediğin çok okur ve ekseriyetle kendi kitabını okur. Bunca zaman kendi elleriyle ne yazmışsa sık sık ona bakar. Yaşadığı hayat hikayesine alıcı gözle bakar. Geçmişi çok iyi süzer, bugün geldiği noktayı bilir ve geçmişteki deneyimlerinin sonuçlarına göre olası gelecek tüyolarını çıkarır. Tarih tekerrürden ibarettir, derler çocuklar. Bilge geçmişi unutmadığı için geleceğe pek şaşırmam."