Henüz yanlız milli kalkınma işleriyle uğraştığı sıralar, Mussolini bize demişti ki: "bir defa köylü şehre gelirse, onu caddelerden söküp tarlaya götüremezsiniz, şehri tam vaktinde köye götürmeye çalışınız!"
Ölüm, bir yaşı ile bin yaşı arasında aynı şey.. Yok olmanın ıstırabı var olanlar içindir. Ben ölüm korkusunu, ölüm sonrasını düşünenlere bırakmış olanlardanım..
Söz vermiştim kendi kendime: Yazı bile yazmayacaktım. Yazı yazmak da bir hırstan başka ne idi? Burada namuslu insanlar arasında sakin, ölümü bekleyecektim; hırs, hiddet neme gerekti? Yapamadım. Koştum tütüncüye, kalem kâğıt aldım. Oturdum. Ada'nın tenha yollarında gezerken canım sıkılırsa küçük değnekler yontmak için cebimde taşıdığım çakımı çıkardım. Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmasam deli olacaktım.