Yaram Yarimdir
Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
Şu koca dünyaya sığmadım sensiz,
Bağrında bir yerim var diye geldim,
Öyle sevdim ki seni öyle nedensiz,
Dağlardan aşarak sar diye geldim.
Geldim ki dalında bülbüller ötsün
Geldim ki hüzünler gönülden gitsin
Geldim ki yılların özlemi bitsin
Sen sana, ben sana yar diye geldim.
Bırakmaz peşimi her gün bir eza,
Yaralı gönlümü basmışım tuza,
İdam edeceksen hiç durma keza,
Yeter şu kalemi kır diye geldim.
Bana deri derin bakma, öyle diyordun,
Aşk dediğin bumudur, böyle diyordun,
Seviyorsan beni susma, söyle diyordun
Yine o soruyu sor diye, ben sana geldim.
DÜŞ'E KALSIN
İmkânsızdan imkânsız, bir defâ görmek seni,
Görüşmek düşe kalsın, bakışmak düşe kalsın...
Bir nazarın haddi mi, sûrete vermek seni?
Buldum ya Sevda yeter, buluşmak düşe kalsın...
Uzanmak bir yıldıza; ve tutmak mümkün değil,
"Dokunsam" diyen canı avutmak mümkün değil,
Anlamak mümkün değil, anlatmak mümkün değil,
Harflerin mahrecinde konuşmak düşe kalsın...
Huzur yahut endişe, düşe kalsın hep düşe
Düş mü kaldı, uykular hasrete düşe düşe?
Güneşi saçlarından tutuşturan ateşe
Tutuştuk ya, el ele tutuşmak düşe kalsın...
Kitaplarda geçmeyen, eski zamanlar gibi,
Kaybolmuş anahtarı, küflü zindanlar gibi,
Gitmeyen ve gelmeyen, küsmüş insanlar gibi,
Say ki küstük bir ömür, barışmak düşe kalsın...
Uyu da saçlarına gümüşten düşler takın,
Bir düş ki gözlerine kirpiğin kadar yakın,
Ayrılığı düşte de görmeyelim de sakın
Kavuşmak düşe kalsın.
Kavuşmak düşe kalsın.
Ben artık kimsenin yolunu beklemiyorum Herkes olmak istediği yerde hakettiği hayatı yaşıyor
Kimi üzüntüden kahrolmuş
Kim pişmanmiş yada kimi ettiklerinin bedelini Ödemiş yahut ödememiş umurumda değil Uğruna kafamı yorduğum kalbimi kırdığım her Konu için fazlasıyla pişmanim
Sevmekten yorulmak yada bikmak falan değil Bu ama yanlış insanlar için güzelim duyguları Mahvetmekten vazgeçiş diyebilirim
Dedim ya artık kimsenin yolunu beklemiyorum Yaşadığım her andan bir şeyler öğrendim
Artık önceliklerim değişti kimsenin burnunu kaldırmaya kimseyi olmazsa olmazı yapmaya Kimseyi göklere çikarmaya gerek yok
Ben artık herkese hak ettiği davranmayi öğrendim
Yeşillenmeye gönlü olmayan bahçelere su vermekten vazgeçtim