Esra Nur
@Iclembik
“Allah seni nereye diktiyse orada çiçeklen..”
Teolog/social counselor
Atatürk Üni. / EUST psychological and social counseling
Gelderland/Netherlands
32 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Bir cinayet işlenecek bunu herkes biliyor fakat hiç kimse engel olmuyor.Susuyor.. Küçük bir kasaba halkının bu durumu maalesef bana bir yerlerden çok tanıdık geldi. Ortada bir haksızlık vardı. Adaletsizlik vardı ama insanlar karşı koymayı değil susmayı seçtiler. Bile bile ölüme gönderdiler Santiago’yu. Ve bana göre öldürenler kadar suçluydular. Bir kasaba halkının bir cinayete nasıl düşürül tanıklık ettiğini okudum üzülerek.. Ve yazarın şu sözleri ile bitiriyorum cümlelerimi; “kötü insanların içinde herhangi bir vicdan azabı olduğunu düşünmek mümkün değildi.”
Puan vermedi·232 syf.··
Beğendi
·2021 6. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 10 Şubat 2021 23:05
Ahh Tatar Çölü..
Kalbimin ortasına bir yumruk attın, bittin..
Kaderden kaçamayışın, bitmek bilmeyen umudun, bekleyişin, sabrın, yalnızlığın ve hiçliğin romanı..
Uzun bir yanlışı, ömür diye yaşayanların kitabı..
Puan vermedi·168 syf.··
2021 5. kitabı
·15 günde okudu
·Okunma: 01 Şubat 2021 17:51
·“İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez.Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır..” cümleleri ile bitiyor kitap.. İşte bu düşünce umut veriyor, ışık oluyor geleceğine inandığımız güzel günlere.. Kitaptaki Orozkul gibi vicdansız, merhametsiz, kötü insanlar var olduğu gibi; saf, merhametli, iyi niyetli çocuk gibi çocuk vicdanlı insanlar da var bu hayatta.. Ve belki de bu insanlar hürmetine dönüyor bu dünya..
“Geçmişin ağırlığı, bir kadının sessizliği ve komşuların delici bakışları hala üzerinizdeyse neden dönmek istersin o mahalleye?” Arka kapağında bu soru vardı.. Ve beni en çok etkileyen de bu soru oldu.İçimde kendi kendime yaptığım savaşı hatırlattı bana. Geçmişte yaşanılan onca şeye rağmen arkama bakmadan terk ettiğim ülkeye delicesine geri dönmek isteyişimi hatırlattı..Güzel bir kitaptı..
Bir Alman Profesörünün Naziler yüzünden çektiği acılar sona ermiş, yanmış bedeninin külleri Karadeniz’in hırçın sularına bırakılmıştı...Bu satırları okurken küllerinden yeniden doğan ülke Polonya’daydım..Tarihinde çok acılar çekmiş, savaşlar, katliamlar görmüş adeta dümdüz edilmiş ve yeniden varolmuş bir ülkeydi burası.. Ve bu satırları bir Türk, bir Müslüman olarak okumuştum. Tarihimizde ne çok acılar yaşanmıştı..Savaşlar.. Katliamlar.. Soykırımlar..Anadolu topraklarında doğup büyümüştüm.. Avrupa’da yaşıyordum şu an. Amerika’da da bulunmuştum bir zaman.Yani dünyanın neresine gidersem gideyim karşıma Rabbimin yarattığı doğal güzellikler ve insanoğlunun zalimliği çıkıyordu..Zulüm Türk, Ermeni, Kürt, Rum, Yahudi, Müslüman tanımıyordu..Zalim herkesin zalimiydi..Keşke şu ön yargılarımızı yıksak, insanın değerini sadece “İNSAN” olması belirlese.. kimliği, ırkı, milliyeti değil sadece insan olmak ilgilendirse..“Dünyayı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak her şey..” diyebilsek canı gönülden.. Dünya kurtulsa.. İnsanlık kurtulsa..
