Ikbal berra özen

Ikbal berra özen
@Ikbalberra
Önsöz
Yazdıklarım her zaman benim dışımda en azından bir kişinin daha görmesi içindi: çocukluk arkadaşım ve dostum. Oysa hayalle rim sadece bana aitti. Kimseye hesap vermek zorunda değildim. Canım sıkkınken sığınağım, özgür anlarımda ise en büyük keyfimdi onlar.
Sayfa 13·Kitabı okuyor
Reklam
Vatan
Düşman sınırda şehitlerimizin kemiklerini, topraklarını çiğnemeye çalışıyor. Nasıl olur! Düşmanın silahı vatana çevrilsin de karşısında önce benim göğsümü bulmasın? Nasıl olur! Vatan tehlikede olsun da ben evimde rahat oturayım! Nasıl olur! Devlet yerinden oynasın da ben mıhlanmış gibi burada kala- yım! Nasıl olur! Bugün vatan sevgisi her şeyden kutsal olsun da ben yalnız senin aşkınla uğraşayım? Nasıl olur! Dünyada her şeyin ilerlediğini bilirken ben niçin babam- dan, atalarımdan geri kalayım? Vatan! Vatan!.. Vatan tehlikede diyorum! İşitmiyor musun? Beni Allah yarattı, vatan büyüttü. Allah besliyor, vatan için besliyor! Ben doğduğum zaman açtım. Vatan karnı- mı doyurdu. Çıplaktım, vatan sayesinde giyindim. Vata- nımın nimeti kemiklerimde duruyor. Vücudum vatanın toprağından, nefesim vatanın havasından... Ben şimdi vatan için ölmeyeceksem, niçin doğdum? Ben adam değil miyim? Görevim yok mu?.. Vatanımı sevmeyeyim mi? Ah, vatanını sevmeyen adamdan nasıl aşk beklersin?
Sayfa 9·Kitabı okudu
Alıntı
Daima biriz
Sen beni bir kere gördün. Ben seni bir kere gördüm. İşte, gönlümüz ikiz yaratılmış. İşte Allah seni bana, beni sana vermiş. İşte sen can, ben de vücut! Sen muhabbet, ben gönül! Sen güzellik, ben aşk! Sen güneş gibi gözlerimi yaş içinde bırakıyorsun, ben gölge gibi senin, yalnız senin ayağının altında sürünüyorum! Birbirimizden burada ayrılırsak ötede birleşiriz. Bugün ayrılırsak yarın birleşi- riz. Ayrı görünürüz, yine buluşuruz. Ayrı sanılırız, daima biriz.
Sayfa 7·Kitabı okudu
Alıntı
portakal
"Okuldayken coğrafya öğretmenim dünyanın bi' portakala benzediğini anlattıy- dı, on yaşıma gelmeden portakalın tamamının kimseye ait olmadığını anladım. Kimsecikler kendi payından daha faz- lasına sahip olamaz ve kimi zaman yeterince pay düşme- miş gibim görünür. Ama siz... hiçbiriniz... sakın ha bütün portakalın sahibi olduğunuzu düşünmeyin, sonra kesinkes hata ettiğinizi anlarsınız ama ağır darbeler yemeden de an- layamazsınız.” Çocukların çocuklardan öğrendiği şey,' dedi, 'bütün portakalı kapmanın anlamı olmadığıdır.. kabuğuyla falan yani. Böyle yaparsanız çekirdeklerini bilem alamazsı- nız, kaldı ki onlar da yenmeyecek kadar acıdır."
Sayfa 183·Kitabı okudu
Alıntı
Asi mary
"Annesi o güzel yüzü ve zarif tavırlarıyla çocuk odasına daha sık uğramış olsaydı, Mary de düzgün tavırlar öğrenebilirdi belki.
Sayfa 9·Kitabı okudu
Reklam