"Yazarların yapmaması gereken bir şey yapıyorsun," dedi Fanta,
Tom'un sorusuna cevap vermeden. "Hikâyenin sonunu öne alıyor ve
böylece bütün heyecanını yok ediyorsun. Bu okuyucunun canını sıkar ve onu hayal kırkılığına uğratır. Bunu istemeyiz, öyle değil mi?"
""Faydası yoktu işte. Fanta bir daha asla uyanmayacaktı, yüzündeki
o arsız gülümsemeyi bir daha sergileyemeyecekti. Bir daha asla başını beladan kurtaramayacaktı. Tom o anda kendisini dünyanın en
yalnız insanı, dünyanın zirvesindeki bir münzevi gibi hissediyordu.
Artık tümüyle tek başına kalmıştı."