Hocamdegilogretmenimdiyeceksin
@Inkvortex
"Âmes incomprises"
Öğretmen
46 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"İşte yine yapılmış. Orta sınıfın gözyaşlarını sömürmek için parlatılmış, Viktoryen dönem sosuna batırılmış bir yas pornografisi daha.
Shakespeare’in adını anmadan Shakespeare üzerinden prim yapmanın o sinsi, burjuva yöntemini buldular.
Ki şunlardan sonra kabak tadı verdi desem yalan olmaz...
Değersiz Bir Hayat
Shuggie Bain
Mucizeler Yılı
Lincoln in the Bardo
Bizimle Başladı Bizimle Bitti
Merhamet
Sütçü
Bülbül
Artık bu tür kitaplardan gerçekten yoruldum. Sanki edebiyat, sadece orta sınıfın güvenli koltuklarında oturup başkalarının felaketlerine 'ah ne acı' diyerek iç çekmesi için üretilen bir tüketim malzemesine dönüşmüş gibi değil mi ya hu :)))
Her köşe başında aynı formül: Tarihsel bir dekor, içine iyice yedirilmiş trajik bir evlat kaybı ya da bitmek bilmeyen bir travma silsilesi puffffffff ya gerçekten ya da offffff
Okurken duygusal olarak manipüle edildiğimi hissediyorum. Sanatın görevi sadece can yakmak ya da bizi ağlatmak için pusu kurmak olmamalı. Bu 'parlatılmış trajediler' rafından uzaklaşıp, biraz daha sahici, manipülasyondan uzak ve hayatın sadece gözyaşından ibaret olmadığını hatırlatan kitaplara ihtiyacım var.
Allah aşkına bana hayatın o ham, kirli ve manipülasyonsuz tarafını fırlat. Ruhumu okşama, gerekirse hırpala ama sakın bana o 'soylu acı' yalanını satma. Bu pembe diziden hallice entelektüel işkenceden istifa ediyorum."
Bana teselli verecek, ruhumu okşayacak veya beni 'ne kadar da duyarlı bir okurum' yalanına inandıracak kitaplar ARAMIYORUM.
Ben, suratıma bir yumruk gibi inecek, midemi bulandıracak, uykumu kaçıracak ve güvenli konfor alanımdan beni aşağı fırlatacak o kirli gerçekliğin peşindeyim.
İçinde tek bir damla 'soylu gözyaşı' barındırmayan, ruhumu değil zihnimi hırpalayacak başka kitaplar
Değersiz Bir Hayat
Shuggie Bain
Mucizeler Yılı
Lincoln in the Bardo
Bizimle Başladı Bizimle Bitti
Merhamet
Sütçü
Bülbül
Artık bu tür kitaplardan gerçekten yoruldum. Sanki edebiyat, sadece orta sınıfın güvenli koltuklarında oturup başkalarının felaketlerine 'ah ne acı' diyerek iç çekmesi için üretilen bir tüketim malzemesine dönüşmüş gibi değil mi ya hu :)))
Her köşe başında aynı formül: Tarihsel bir dekor, içine iyice yedirilmiş trajik bir evlat kaybı ya da bitmek bilmeyen bir travma silsilesi puffffffff ya gerçekten ya da offffff
Okurken duygusal olarak manipüle edildiğimi hissediyorum. Sanatın görevi sadece can yakmak ya da bizi ağlatmak için pusu kurmak olmamalı. Bu 'parlatılmış trajediler' rafından uzaklaşıp, biraz daha sahici, manipülasyondan uzak ve hayatın sadece gözyaşından ibaret olmadığını hatırlatan kitaplara ihtiyacım var.
Allah aşkına bana hayatın o ham, kirli ve manipülasyonsuz tarafını fırlat. Ruhumu okşama, gerekirse hırpala ama sakın bana o 'soylu acı' yalanını satma. Bu pembe diziden hallice entelektüel işkenceden istifa ediyorum."
Bana teselli verecek, ruhumu okşayacak veya beni 'ne kadar da duyarlı bir okurum' yalanına inandıracak kitaplar ARAMIYORUM.
Ben, suratıma bir yumruk gibi inecek, midemi bulandıracak, uykumu kaçıracak ve güvenli konfor alanımdan beni aşağı fırlatacak o kirli gerçekliğin peşindeyim.
İçinde tek bir damla 'soylu gözyaşı' barındırmayan, ruhumu değil zihnimi hırpalayacak başka kitaplar
Hocamdegilogretmenimdiyeceksin
Altı Harfli Bir Tatlı Şermin Yaşar'ın bu kitabı da öyle. O yüzden bu yazarı gerçekten hiç sevmiyorum. Sürekli yas üzerinden manipüle ediliyormuş gibi ve sanki dünyanın bütün acılarını yalnız kendi yaşıyor gibi yazıyor.