-Faruq, mən müşahidə etmişəm ki,hadisələrə diqqət edib əlaqə axtardıqca bu,adətə çevrilir. Onlar sənin həyatına girməyə,hətta həyatında mühüm rol oynamağa başlayırlar.Sənə bir çox məsələləri başa salmağa çalışırlar.Nəticədə də bu cür əlaqəli hadisələr tez-tez baş verməyə başlayır.Ancaq biz onlara maraq göstərməsək və mənasız bir şey kimi gözardı etsək, onlar da yavaş-yavaş bizdən uzaqlaşacaq.
Məni gözəl xatırla,bunlar son misralar,
Fərz et ki,bir külək idim,əsib keçdim həyatından...
Ya da bir yağmur,sel oldum çöllərdə
Sonra torpaq çəkdi suyu canına...
Yox olub getdim,bəlkə röya idim səninçün
Oyandın ve mən bitdim...
Rəssam, sevgilimin rəsmini gəl çək,
Sevgilim gözəldir, sən də gözəl çək.
Nazına çatanda fırçadan əl çək,
Qoy onun nazını mən özüm çəkim...
Çək onun qaradan qara telini,
Çək, Rəssam çək onun incə belini.
Gözünə çatanda saxla əlini,
Can alan gözünü mən özüm çəkim...
Bu yerləri bu göyləri
Yağış yuyur, gün qurudur.
Bu dünyada çox şeyləri
Yağış yuyur, gün qurudur.
Gözümüzün yaşını da,
Bağrımızın başını da
Qəbrimizin daşını da
Yağış yuyur, gün qurudur.
Gələn nədi, gedən nədi?
Bələk nədi, kəfən nədi?
Bu dünya öz kefindədi
Yağış yuyur, gün qurudur.
...Ulduzların tozunu da,
Lap günəşin özünü də,
Lap yağışın özünü də
Yağış yuyur, gün qurudur...