Yumurtalık kanserine yakalandığını öğrendiğinde Jill’in ağzından dökülen ilk şey: “'Zavallı kocam ve zavallı annem.' Ben onların güç abidesiyim. Bu desteği kaybedecekleri için onlar adına üzülüyorum,” olmuş.
Yalnızken zevk aldığınız şeyler nelerdir? Hiç setinizde iyi bir müzik dinlediğiniz mi? Bahçede çalışmaktan hoşlanır mısınız? Koşu? Marangozluk? Yürüyüş yapmak?
Başka bir şey düşünün. Birini bulun ve onunla sohbet edin veya iyi bir kitap okuyun. Ekmek pişirin. Yürüyüşe gidin. Öfke hayallerini uyarılarak ödüllendirmezseniz, daha az sıklıkla ortaya çıkarlar.
Haksız yere suçlandığınızda kendinizi savunmak için çok büyük, neredeyse karşı konulmaz bir eğiliminiz olduğunu fark edeceksiniz. Bu büyük bir hatadır! Bu eğilime izin verirseniz, düşmanınızın atağının şiddetini artırdığını göreceksiniz. Her kendinizi savunduğunuzda o kişinin silahına mermi ekliyor olacaksınız!
...
Aksine, empati ile yanıt verip düşmanca tepkinizi silahsızlandırırsam, çoğunlukla sizi dinlediğimi ve size saygı duyduğumu hissedersiniz. Sonucunda da savaşmak için şevkinizi kaybedersiniz ve sessizleşirsiniz. Bu, üçüncü adım için yolu açar -geribildirim ve müzakere-.
Otomatik düşüncelerinizi ve mantıklı yanıtlarınızı yazmanız önemli; alıştırmayı kafadan yapmaya çalışmayın. Bunları yazmak, sizi, yanıtların zihninizde girdap gibi dönmesine izin vermekle elde edebileceğinizden çok daha fazla nesnellik kazanmaya zorlar.