"Doğruluk mu daha büyük meziyettir yoksa yiğitlik mi?" diye sorar, cevap ne olursa olsun "Bütün insanlar doğru olsaydı yiğitliğe lüzum kalmazdı!" derdi.
"Bunu benden ayrıldığı gün ona vermek için götürmüştüm..."
Zorlukla konuşabiliyordu.
"Dedenindi. Beni bir daha üzmeden önce bu tespihe dokun demek için ama bunu vermeye..."
Gülümsemeye çalıştı.
"Fırsatım olmadı."
Tespihi bana doğru uzattı.
"Al, bunu toprağına at. Rahat uyusun, hakkımı helal ettim..."