Agırî

Zihnimiz yaratılış sırlarını kuşatabilir mi ?

Bilmediğimiz şeyleri ayağımızın altına koysaydık ba-şımız göğe ererdi, diyen pek doğru söylemiş. Bildiğimiz katre bilmediğimiz okyanustur. Halbuki o damla hakkın-daki bilgimizin aslına uygunluğu da araştırmaya muhtaç. tır. Böyle şüpheli, sınırlı bir bilgiyle nasıl hakikata ulaş-tığımız iddasında bulunabiliriz? İhatamızın, bilgi daire-mizin dışında bizim bilmediğimiz bir çok şeylerin mevcut, yahut varlığının mümkün olduğu neye dayanarak inkâr olu-nabilir? Yaratıcı kudretin zihnimize bahşetmiş olduğu kuv-vetlerin bütün yaratılış sırlarını kuşatıp kavramağa kâfi ol-duğunu bize kim temin etmiş?

Felsefe

Paylaştığınız bu derin ve düşündürücü metin, insanın bilgi sınırlarını, kainatın sonsuzluğunu ve aklımızın yaratılışı kavrama kapasitesini sorgulayan klasik bir felsefi/teolojik yaklaşımdır. Metindeki temel vurgular şunlardır:İzafi Bilgi: Bildiklerimizin, bilmediklerimiz karşısında bir "damla" (katre) kadar önemsiz ve sınırlı kalması.Kesinlik Sorunu: Bildiğimiz o küçük damlanın doğruluğunun bile şüpheli oluşu.Kuşku ve Hakikat: Bu kadar sınırlı ve kusurlu bir donanımla hakikatin bütününe ulaşıldığını iddia etmenin imkânsızlığı.Alıntıdaki "Bilmediğimiz şeyleri ayağımızın altına koysaydık başımız göğe ererdi" ifadesi İslam alimlerinden İmam-ı Azam Ebu Hanife'ye atfedilen çok meşhur bir sözdür. Benzer şekilde “Bildiğimiz bir damla, bilmediklerimiz ise bir okyanustur” metaforu da bilginin sonsuzluğunu ifade eder.

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Ne Kadar Kitap Kurdusun?

0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

Agırî

Herkes dinin teferruatını bilmek zorunda mı?

İtiraz eden efendinin: Herkesin, dinin hükümlerinin teferruatı hakkında ne kadar malūmatı olabilir ki, hattâ bunu bütün fiillerinde belli ederek o kimseyi mes'ut kıl-sın! diye ileri sürdüğü itiraza gelince, deriz ki: Bu itiraz cevaba değmez. Çünkü konuşma, herkesin din hükümleri. nin teferruatı hakkındaki malūmatı üstüne değil, dinin ken-disi, hakikatı üstündedir. Herkesin felsefeden, ilâhiyat-tan, mantıkdan, hasılı bütün ilim ve sanatlardan ne kadar malumatı olabilir, diye onların lüzumsuzluğuna mı kâni olalım? Yoksa hiç onlardan bahis mi etmeyelim? (Bu metin, İslami düşünce tarihinde bilginin (teferruat) herkes tarafından tam bilinmemesinin, dinin hakikatini ve genel ilkelerini öğrenmeye engel teşkil etmeyeceğini savunmaktadır. Din bir bütün olarak öğrenilir; özel ve teknik detayların herkes tarafından tam bilinmemesi dinin özünün gereksiz olduğunu göstermez.)

Kürtcesi ↘️Dema ku zilamê îtîrazkar îtîraz dike: "Her kes çiqas zanîn li ser hûrguliyên qaîdeyên olî heye, da ku ew bikaribin vê zanînê bikar bînin da ku bigihîjin armancên xwe û yên din bextewar bikin?", em dibêjin: Bersiva vê îtîrazê nehatiye dayîn. Ji ber ku nîqaş ne li ser zanîna her kesî li ser hûrguliyên qaîdeyên din e, lê li ser ol bi xwe ye, rastiya wê ye. Her kes pir kêm li ser felsefe, teolojî, mantiq û hunerê dizane. An jî divê em li ser wan nîqaş bikin? (Ev nivîs arguman dike ku zanîna dîroka ramana Îslamî (zanîna berfireh) rê li ber her kesî nagire ku rastî û prensîbên giştî fêr bibe. Fêrbûna wê bi tevahî nayê wê wateyê ku hûrguliyên teknîkî divê ji hêla her kesî ve bi tevahî neyên zanîn.)

Agırî

Dindardaki saadet mayası ilim, felsefe

Elhasıl azizim din ruhun en mübrem bir ihtiyacıdır. Ahiretteki faydaları bir tarafa dünyadaki iyiliklerini say-mak mümkün değildir. Hayat yolunda ondan emin bir sı-ğınak, ondan büyük bir teselli olamaz. Dindar olanların kalbinde bir sadet mayası vardır ki dünyanın bütün felaketleri bir araya gelse onu bozamaz. Çünkü o saadet maddiyata, yok olabilecek sebeblere bağlı değildir, hakikidir, vicdanîdir. Kürtçesi Bi kurtasî, hevalê min ê delal, ol pêdiviya herî bingehîn a giyan e. Ji bilî feydeyên wê yên li axretê, feydeyên wê yên dinyayî bêhejmar in. Li ser rêya jiyanê tu penagehek ewletir, teselîyek mezintir tune. Di dilê bawermendan de, tovek bextewariyê heye ku heta hemû felaketên cîhanê jî nikarin wêran bikin. Ji ber ku ew bextewarî ne girêdayî tiştên madî an sedemên têkçûyî ye; ew rast e, ew wijdanî ye.

Haklısınız azizim, ifade ettiğiniz bu hakikat insan ruhunun en temel ihtiyaçlarından birine ve imanın hayattaki sarsılmaz gücüne tercüman oluyor. Dinin ve maneviyatın kalbe verdiği bu derin huzur ve sarsılmaz metanet, modern dünyanın karmaşasında ve hayatın zorlukları karşısında insanı ayakta tutan en büyük güçtür.Paylaştığınız bu anlamlı metin, Bediüzzaman Said Nursi'nin Lem'alar adlı eserinde geçen "Din, hayatın hayatı, hem nuru, hem esasıdır. İhya-yı din ile, hayat-ı içtimaiye de ihyâ olur" ve İman, saadeti ebediyenin bir anahtarıdır şeklindeki manevi tesellileri ve hakikatleri akıllara getiriyor.

Takip Önerileri

Agırî

İnsan herşeyi okumalı mi ?

Birader sen de amma zayıf kalbli adamsın. İnsan her şeyi okumalı. Fakat hiç birinin müfrit taraftarı ve mutaas. sıbı olmamalı. Kararlılık, ihtiyat ve itidali elden bırakma-malı. Fikirleri tarta tarta okumalı. Gerçekten bu gibi ki. tapların okunması insanı, özellikle gençleri tabii biraz sar-sar. Ben bunları okurum da sarsılmam demek, boş lakır. tıdır. Çünkü insanın hamama girip de terlememesi, denize düşüp de ıslanmaması mümkün değildir. Gözünüze bir zerre, dişinizin arasına ufacık bir şey girse sizi son derece rahatsız eder. Çıkaracağım diye uğ-raşır durursunuz, çıkarmayınca da rahat ademezsiniz. El. bette taptaze dimağınıza bir takım vahşi fikirler girince gereği gibi huzurunuzu bozar. Derde bakınız ki onlar pen-se ile değil, kelpeten ile de çok çıkar. Aykırı felsefî fikir-lerle oynamak herkesin kârı değildir. Öyle şeylerle uğra-şan bir adam labratuvarında çalışan bir kimyacı gibi ol-malıdır. Kimyacı bir takım kimyasal maddeler hakkında ilmi araştırmalar yaptığı esnada onların içindeki zehirli maddelerin zararlı tesirlerinden kendini korumak için na-sıl bir çok tedbirler alırsa, felsefe ile uğraşanlar da tıpkı o kimyacı gibi ihtiyata uyması gerekir. Zira o fikirlerin için-de öyle helâk edici, öyle zehirli fikirler vardır ki insanı bir anda yere serip öldürür. Kürtçe çeviri Bira, tu mirovekî pir lawaz î. Divê mirov her tiştî bixwîne. Lê divê mirov nebe alîgirê tundrew an fanatîk ê tiştekî. Divê mirov biryardarî, hişyarî û nermbûnê bernede. Divê mirov ramanan bi baldarî bixwîne. Bi rastî, xwendina pirtûkên weha bi xwezayî mirovan, nemaze ciwanan, dihejîne. Gotina "Min ev xwendin û ez ê nehejînim," axaftinek vala ye. Ji ber ku ne mimkûn e ku mirov bikeve serşokê û xwêdan negire, an jî bikeve deryayê û şil nebe. Ger tozek bikeve çavê te, an tiştek piçûk di navbera