"Dünyanın bir ucunda sofralar kurulurken, diğer ucunda bir dilim ekmek bir ömre bedel hale gelmişse; bu sadece onların imtihanı değil, tüm insanlığın utancıdır.
Açlık, Gazze'de bir tercih değil; bir silah olarak kullanılıyor. Yıkıntıların arasında, dumanların gölgesinde oturan o çocuğun bakışları aslında bize bir soru soruyor: "Vicdanınız nerede?"
Bugün orada bir avuç umut için direnenler, sadece kendi hayatlarını değil, insanlık onurunu savunuyorlar. Sessiz kalmak, bu adaletsizliğe ortak olmaktır. Unutmayalım ki; bir çocuğun kursağına giren her lokma, zalimin zulmüne vurulmuş en büyük darbedir.
İnsanlık görevimiz bitmedi, sesimiz kısılmadı. Zulüm bitene, sofralar bereketle dolana dek susmayacağız.